8.4.2 Duurzame samenleving

Antropisch principe (Éne werkelijkheid, 'Macro en Micro', Non-lokaal bewustzijn)

Václav Havel:
Er is geen weg terug. Alleen een dromer kan geloven dat de oplossing te vinden is in het beknotten van de vooruitgang van de beschaving. De belangrijkste opgave in de komende tijd is iets anders: een radicale hernieuwing van ons besef van verantwoordelijkheid. Ons geweten moet de achterstand wegwerken die het heeft op ons verstand, anders zijn we verloren. Het is mijn vaste overtuiging dat er maar één manier is om dat te volbrengen: wij moeten ons ontdoen van ons egoïstisch antropocentrisme, onze gewoonte om onszelf te zien als heersers van het universum die het recht hebben te doen wat maar in ons opkomt.
Václav Havel Het wonder van het Zijn: onze mysterieuze onderlinge afhankelijkheid:
Wat maakt het Antropisch Beginsel en de Gaia-hypothese zo inspirerend? Heel eenvoudig dit: beide herinneren ons, in moderne taal, aan wat we allang hebben vermoed, aan wat we al heel lang hebben geprojecteerd in onze vergeten mythen en in wat misschien al altijd als archetype in ons sluimerde. Dat is het besef dat we verankerd zijn in de aarde en het universum, het besef dat we hier niet alleen voor onszelf zijn, maar dat we een wezenlijk deel zijn van hogere, mysterieuze entiteiten waarmee we beter niet kunnen spotten. Dit verloren gegane bewustzijn is gecodeerd in alle religies. In alle culturen leeft het, in allerlei vormen. Het is een van de grondslagen waardoor de mens zichzelf kan begrijpen, zijn plaats in de wereld, en uiteindelijk de wereld als zodanig.

Vaclav Havel – of de ‘morele omweg’ van een buitenstaander (Paul Scheffer Volkskrant 31 december 2011)
Hoop zonder optimisme, dat was de houding waarmee de voorman van Charta 77 zich in de lange jaren van uitzichtloosheid staande hield.
In zijn essays treffen we een sterk cultuurpessimisme aan, terwijl tegelijkertijd een filosofie van de hoop wordt bezongen. Naarmate de kans om te ontsnappen aan de algehele politieke en culturele neergang kleiner wordt, wint zijn pleidooi voor een moraal van de machteloze aan kracht.
Wat vaak over het hoofd wordt gezien, is de cultuurkritiek van Havel: ‘Ik ben ervan overtuigd dat datgene wat ‘dissident’ genoemd wordt in het sovjetblok, een specifiek moderne ervaring is, namelijk de ervaring van het leven op de uiterste rif van de moderne, ontmenselijkte macht.’ Het totalitarisme staat niet op zichzelf, maar is ‘een bolle spiegel van de gehele moderne beschaving en een harde –misschien wel laatste – oproep tot een algemene herziening van haar zelfbeeld’. Zo gezien is het Oost-Europese socialisme de uitvergroting van een tendens die inherent is aan de gehele Europese beschaving.
De oorsprong van deze cultuurcrisis zoekt Havel in de troonsbestijging van de moderne mens, die elke relatie met de natuurlijke leefwereld heeft verloren. In wat hij omschrijft als de ‘eerste atheïstische beschaving’, is de persoonlijke verantwoordelijkheid verdwenen achter een anonieme machtsuitoefening. ‘Als toppunt van dit alles schiep de mens de illusie van een wetenschappelijk te berekenen en zuiver technisch te verwezenlijken ‘welzijn voor allen’.’
Daartegenover stelt hij een filosofie van de hoop: ‘Hoop is een geestesgesteldheid, geen wereldgesteldheid.’ Aan het succes in de buitenwereld kan men niets afmeten: er zijn zaken waarvoor het waard is te lijden, ongeacht wat ermee wordt bereikt. In Brieven aan Olga gaat hij verder in op het verschil tussen hoop en optimisme: ‘Als ik het over geloof en hoop heb, bedoel ik niet optimisme in de gebruikelijke zin van het woord. Je kan je eenmens zonder geloof voorstellen die denkt dat alles goed afloopt en een mens met geloof die er rekeningmee houdt dat alles slecht afloopt.’ Hij hoort zelf bij het tweede slag mensen, zoveel is wel duidelijk.
De verwijzing naar ‘geloof’ is niet toevallig. Havel haakt naar een religieuze duiding van de wereld: er is geen vergankelijkmenselijk bestaan zonder een onvergankelijke horizon. ‘Het werkelijke geloof is iets dat onevenredig veel dieper en geheimzinniger is dan welke optimistische (of pessimistische) emoties.’ Die afstand scherpt de blik: ‘Daarom is ook alleen een in diepere zin gelovig mens in staat de dingen zó te zien als ze werkelijk zijn en ze niet in de een of andere richting te vertekenen, hij heeft immers persoonlijk en emotioneel geen reden tot een dergelijke vertekening.’
Die onthechte houding bleek in de uitzichtloze situatie van het Tsjecho-Slowakije van de jaren zeventig en tachtig een grote kracht. Het cultuurpessimisme en een filosofie van de hoop komen bij elkaar in wat Havel een ‘antipolitieke politiek’ noemt, dat wil zeggen een politiek die op een moreel fundament staat. Charta 77 is in zijn opvatting geen poging tot een politieke oplossing van de crisis: ‘De enige logische en zinvolle weg voor de burger uit de morele crisis van de maatschappij is namelijk een morele weg.’ Havel noemt dat het streven naar ‘leven in waarheid’; je zou ook kunnen zeggen uit de nood een deugd maken.
Het is zinloos om in het gesloten universum van het totalitarisme een politieke confrontatie aan te gaan, daarvan is Havel al snel overtuigd. Een omweg is nodig. De weerstanden tegen de almacht van de staat moeten gezocht worden in de veelvormigheid die bij het leven hoort. Die ‘voorpolitieke’ wereld ondermijnt de eendimensionale macht, maar wordt er ook dodelijk door bedreigd. ‘Het is een door en door tweeslachtige situatie. En voor de totalitaire macht zelfs een zeer hachelijke. Deze versterkt weliswaar haar alomtegenwoordigheid, maar ook – paradoxaal genoeg – de alomtegenwoordigheid van wat zij wil onderdrukken...’

In zijn boek Intellectuele passies haalt Procee tot slot Ladislav Hejdaneck (p. 196/198) aan: ‘Bij hem was waarheid niet zozeer de overeenstemming van een uitspraak met de werkelijkheid als wel iets anders, een lonkend perspectief. En daar werd me duidelijk dat intellectuele passies meer te maken hebben met een poging om in de waarheid te leven dan met het in de greep krijgen van de waarheid. Hij legde de diepere betekenis van het begrip ‘in de waarheid leven’ uit. Het westerse perspectief werd door hem radicaal op z’n kop gezet.’.

Afscheid van ‘Tsjechiës geweten’ (Jan Hunin Volkskrant 24 december)
Op zijn best proberen ze de vijand met humor te lijf te gaan, zoals de brave soldaat Svejk, de fictieve antiheld uit de roman van Hasek. Die dreef zijn meerderen tot wanhoop door hun bevelen letterlijk op te volgen. Die houding levert grote literatuur op, maar laat voor het idealisme van Havel weinig ruimte. Zoals door de Tsjechischeminister van Buitenlandse Zaken Karel Schwarzenberger tijdens de uitvaartplechtigheid werd opgemerkt leefde zijn vriend onder het motto: ‘Waarheid en liefde moeten leugen en haat overwinnen.’ Toch is er hoop. David Venclik (27), een geschiedenisleraar die wel naar de Burcht is gekomen, gelooft dat de dood vanHavel iets heeft losgemaakt bij zijn landgenoten, zeker bij diegenen die niet belast zijn door het verleden. Tsjechië zou zijn integriteit goed kunnen gebruiken. Er gaat geenweek voorbij of er duiktwel een of ander corruptieschandaal op.

Geef stem aan de aarde die het leven voedt (Kerstboodschap Beatrix Koningin der Nederlanden Volkskrant 27 december 2011)
Kerstmis, het feest van licht in duisternis, roept de verwachting op van vrede en welbehagen. Juist vandaag kan het verlangen hiernaar ons helpen gevoelens van onvrede en onbehagen te overwinnen en ons in te zetten voor een leven in harmonie met de medemens en de natuur.
Geen land kan er wél bij varen als mensen alleen zijn gericht op eigen gewin. Bij het bepalen van de waarde van alles moet daarom meer gelden dan geld alleen. Aan de nood van hen die niet voor zichzelf kunnen opkomen mag niet worden voorbijgegaan. Allen moeten kunnen méé-delen in welvaart. Bovendien moet in elke besluitvorming de kwaliteit van de toekomst meetellen. Die ligt in beschermen van natuur en milieu, respect voor het culturele erfgoed en onderkennen van de immateriële waarden die zin geven aan beschaving.Met de afwegingen die nu worden gemaakt staat ook het leven van wie na ons komen op het spel; niemandmag daarvoor de ogen sluiten.
Mahatma Gandhi zei eens: De aarde heeft wel genoeg voor ieders behoefte maar niet voor ieders begeerte.
Als schepselen begiftigd met verstand en geweten mag van ons worden gevraagd dat we dit vertalen in zorg voor de aarde en inzet voor een rechtvaardige samenleving. Verbondenheid met de naaste en met de wereld om ons heen heeft Jezus ons zelf voorgeleefd.Met de boodschap van vrede en welbehagen kan Kerstmis ons uittillen boven de angst en onzekerheid van deze tijd. Ik wens u allen een gezegend Kerstfeest toe.

Koningin (Bert Wagendorp Volkskrant 26 december 2011)
Het politieke van de toespraak zat hem in het impliciete verzoek aan de politiek een visie te ontwikkelen, op de toekomst van de planeet en onze samenleving. Of in het impliciete verwijt dat die visie bij Rutte en zijn gedogers ontbreekt. Niet de samenleving verwijdert zich van de politiek, maar de politiek verwijdert zich van de samenleving. Ze is verstrikt in partijpolitiek geneuzel en gericht op gemakkelijk scoren.

Willem Scheepers Goed Voornemen: een Duurzaam Corporate Social Responsibility Beleid.
An increasing number of employers view Corporate Social Responsibility as key to long term success. A CSR strategy can influence almost everything an organisation does, and everyone with whom it has contact, including its own people, customers and suppliers.

Duurzaamheid als wereldbeeld Over de rol van wetenschap in maatschappelijke verandering (Studium Generale Universiteit Utrecht)
We leven in tijden van overvloed, terwijl je de grondstofschaarste al aan ziet komen. Denk aan oprakende olie en zeldzame metalen in je mobieltje. We profiteren in het Westen van een open economie, maar vrezen migranten en het verlies van een eigen identiteit. Ondertussen rijst de vraag of het onderliggende financiële systeem wel is gebouwd voor de lange termijn. Ook de mogelijkheden van de medische wetenschap zijn groter dan ooit, terwijl we niet in staat blijken de Q-koorts te voorkomen.

De hamvraag voor de 21e eeuw is hoe kan de aanwezige kennis met betrekking tot de bewustzijnsevolutie en de evolutietheorie van Darwin een duurzame samenleving bevorderen. De bewustzijnsevolutie en de evolutietheorie zijn twee gescheiden zaken, die elk een kant van de medaille verklaren.

Het rapport 'E i V' wil aantonen dat het wiel al is uitgevonden en dat het wel nuttig kan zijn van de geschiedenis te leren. Mentaliteitsverandering kan alleen wat worden als we fouten durven maken, ze ruiterlijk toegeven en ervan leren. Solide, sterke ego’s durven hun fouten toe te geven. Grote ego’s geven externe omstandigheden de schuld. Dit geldt top down en bottom up, dus zowel voor de bestuurlijke elite als voor de man cq. vrouw in de straat.

De geschiedenis leert dat de oplossing van de unificatietheorie al millennia bekend is. Het hangt er alleen maar vanaf hoe je het probleem formuleert. Op het snijvlak van de geesteswetenschappen en de natuurwetenschappen ligt het gemeenschappelijke raamwerk, de Unifcatietheorie.

We moeten er net als het antropisch principe van uitgaan dat de dingen zijn zoals ze zijn, het leven, het ontwerp is zoals het is. In dit kader is het interessant te verwijzen naar de 'De vier wie-vragen' Genen zijn niet belangrijker dan organismen (Richard Dawkins, NRC Handelsblad 22 mei 2004). De vierde vraag gaat over de zin van het leven, de waarde van ons gedrag om te overleven. Om de continuïteit van het leven op aarde voor de mensheid te waarborgen gaat het primair om de eenheid der tegendelen (kwalitatieve as), de hemelse triade en de natuurlijke selectie ('Survival of the fittest'). Het ‘ieder voor zich’ is een doodlopend spoor.

'Survival of the fittest' wordt vaak verward met 'het recht van de sterkste'. Een organisme hoeft echter niet de 'sterkste' te zijn om betere overlevingskansen te hebben dan anderen. Een betere camouflage of beter vluchtgedrag kunnen overlevingskansen vergroten en er voor zorgen dat een organisme 'the fittest' is. Het dier dat het best is aangepast aan diens omgeving en daardoor de beste overlevingskansen heeft, is de 'fittest'.
Het betekent al helemaal niet dat de 'sterkste' het morele recht heeft te doen wat hij wil met de 'zwakkere' met de motivatie dat dat nu eenmaal zo werkt in de natuur.

De evolutietheorie van Darwin behandelt slechts het biologische aspect van het individuele, menselijke, waarnemende, dierlijke en plantaardige leven; elk de microkosmos van zijn hogere macrokosmos. Het is van belang ook het universum, de macrokosmos in het evolutieverhaal te betrekken. Het verhaal biedt geen blauwdruk van een ideale maatschappij (bijvoorbeeld gratis schoolboeken en crèches), maar wel een blauwdruk waarop een maatschappij kan worden gebaseerd. De schepping staat niet tegenover de evolutie, maar de evolutie maakt onderdeel uit van de schepping.

De mens maakt deel uit van de natuur en neemt met zijn zelfbewustzijn, het reflexieve bewustzijn een bijzonder plaats in binnen de natuur. Door zijn reflexieve bewustzijn is de mens zelf verantwoordelijk voor de wanorde, die in de maatschappij wordt aangetroffen en daarmee staat de mens weer buiten de natuur. De samenleving is dus geen afspiegeling van de schepping, van de natuur. De evolutie komt alleen een stapje verder wanneer de mensheid daadwerkelijk met de natuurlijke selectie, de zingeving van het bestaan rekening houdt. Het regelmechanisme, Zo boven, zo beneden, het 'imitatiegedrag' past de natuur strikt toe. Deze paradox was al bij de grote wijsgeren bekend. Hoe dom kunnen mensen zijn?

Darwin’s Evolutietheorie - Natuurlijke Selectie
Hoewel Darwin's Evolutietheorie een relatief jong archetype is, bestaat het evolutionaire wereldbeeld zelf al sinds de oudheid. Griekse filosofen in de oudheid, zoals Anaximander, postuleerden een ontwikkeling van leven uit niet-leven en de evolutionaire afkomst van de mens uit dieren. Charles Darwin voegde slechts iets nieuws toe aan een oude filosofie -- een plausibel mechanisme genaamd "natuurlijke selectie". Natuurlijke selectie werkt om voordelige genetische mutaties te behouden en te accumuleren.

Prof. van Peursen bespreekt al in zijn boek Cultuur in stroomversnelling uit 1975 het culturele leerproces ('Holisme in de biologie') aan de hand van het Trekkermechanisme. De hamvraag blijft waartoe zijn we op aarde?
Daarmee hangt samen wat is onze levensstijl? Kiezen wij als richtsnoer voor ons leven de zinloosheid van ons bestaan? Of kiezen wij het inzicht van niet-weten van Socrates als richtsnoer? Willen wij ons openstellen voor het inzicht van Eckhart dat de enige, onmetelijke, ongeschapen, eeuwige waarheid alleen te aanschouwen en te kennen valt door in een niet-weten te geraken? Met dat niet-weten bedoelt hij een veranderd weten, een niet-weten dat uit weten voortkomt. Om dat nietweten cirkelen onder meer de negatieve theologie en het Boeddhisme, denkrichtingen waarin de subject-object relatie wordt opgeheven. Die keuze is essentieel voor de wereld, waarin wij leven. Het gaat om behoedzaam met plant, dier en medemens omgaan, of er zich niet om bekommeren. De keus is aan ons. Wie zijn binnenwereld verandert, verandert de buitenwereld.

Door de werkelijkheid verkeert te interpreteren kom je niet tot goede oplossingen. Omdat de snaartheorie slechts de materiële kant behandelt mag niet worden verwacht dat deze theorie over de éne werkelijkheid uitsluitsel geeft. Door alleen beide complementaire kanten, 'Ruimte en Tijd', 'Fysica en Metafysica', van de werkelijkheid te belichten komt de unificatietheorie, de relatie tussen de microkosmos en macrokosmos, tussen Natuur en God een stapje verder.

Materie of stof is de bouwsteen waaruit de (waarneembare) wereld is opgebouwd.
In de relativiteitstheorie worden massa en energie aan elkaar gelijkgesteld, aangezien massa in energie kan worden omgezet (annihilatie) en energie in massa kan worden omgezet. Het zijn dus uitwisselbare eenheden, de massa-energierelatie geeft deze weer.

Antropocentrisme is het tegengestelde van theocentrisme en binnen een andere filosofische context ook van ecocentrisme.
Niet de mens is het centrum van het eindige universum, maar de bewustzijnsevolutie.

Het spiegelneuron geeft een wetenschappelijke onderbouwing van het projectiemechanisme van Carl Jung e.a. Zowel de Radboud Universiteit, de Universiteit Leiden als de Vrije Universiteit Amsterdam besteden aan het thema spiegelneuron serieus aandacht. De hamvraag is nu in hoeverre politici, maar dit geldt evenzeer voor burgers echt bereid zijn over hun eigen schaduw heen te stappen?

De Éne werkelijkheid heeft betrekking op de wederkerigheid tussen Zo binnen, zo buiten en Zo boven, zo beneden, die met behulp van het reflexieve bewustzijn en de lemniscaat tot uitdrukking kunnen worden gebracht. Om met het oplossen van de wereldvraagstukken een begin te maken is het van belang dat met de kenmerken spiegelsymmetrie en complementariteit van het reflexieve bewustzijn terdege rekening wordt gehouden. Deze kenmerken zijn een weerslag van '1.5 De blauwdruk van het leerproces'. Om de éne werkelijkheid te duiden maakt Ken Wilber van het "Wilber-Combs-rooster" gebruik.

De ‘le grand agent magique’ van Eliphas Levi correleert met de ongrijpbare patronen, schakelnetwerken van Prof. van Peursen en met de spiegelneuronen van Marco Iacoboni.

Naar men aanneemt spelen spiegelneuronen een rol bij het begrijpen en interpreteren van de acties van anderen en het leren van nieuwe vaardigheden door imitatie.
Marco Iacoboni Het spiegelende brein: spiegelneuronen zijn cellen in ons brein (preciezer: in de frontaalkwab en in de pariëtaalkwab erachter) die een voorwaarde vormen voor sociaal gedrag, omdat ze aan de basis liggen van imitatie en inlevingsvermogen. Ze zorgen ervoor dat we snel andere mensen begrijpen. Maar ze zijn geen ‘moreel goede’ neuronen. Ze staan ook aan de basis van verslaving en geweld.
Graag sluit ik aan bij de slotopmerking van Marco Iacoboni in zijn boek Het spiegelende brein (p. 224):
Volgens mij zijn we op een punt aangeland waarop de resultaten van neurowetenschappelijk onderzoek een belangrijke en sterke invloed kunnen uitoefenen op onze samenleving en ons begrip van onszelf. Het wordt hoog tijd dat we deze optie serieus in overweging nemen. Onze kennis van de krachtige neurobiologische mechanismen die ten grondslag liggen aan de menselijke gemeenschapszin is een waardevol middel om ons te helpen bepalen hoe we gewelddadig gedrag kunnen beperken, empathie vergroten en ons openstellen voor andere culturen zonder onze eigen cultuur te vergeten. Het is een gevolg van onze evolutie dat wij op een diep niveau met andere mensen verbonden zijn. Ons bewustzijn van dit feit kan en moet ons nog dichter bij elkaar brengen.

‘Zonder mensen is God nergens’ (Interview atheїstische dominee Klaas Hendrikse Volkskrant 24 december 2011)
Met Kerst vieren christenen de geboorte van Jezus.Wat viert u en wat preekt u tijdens de Kerstdagen?
‘Kerstmis is eenmooie gelegenheid stil te staan bij de betekenis van Jezus. Zijn geboorte is daarbij niet het belangrijkste. Natuurlijk wordt het bekende kerstverhaal gelezen, maar in mijn overdenking zal het vooral gaan over wat de volwassen Jezus heeft gedaan. Ik zie in hem een mens die geen anderen uitsloot, die steeds in contact probeerde te zijn met de levensbron die hij zijn ‘vader’ noemde, en die mensen op de been hielp. Dat is allemaal niet uniek, maar wel héél bijzonder.’

De kwantumfysicus Goswami legt uit dat de menselijke waarneming de trillingshoogte (frequentie) van golven zodanig verlaagt dat ze deeltjes worden. Het is dus zeer letterlijk zo dat het bewustzijn de materie creëert . Ga maar na:
- het zijn de deeltjes die ‘vorm’ geven aan wat wij materie noemen;
- deze deeltjes blijken te ontstaan als het bewustzijn (de waarneming) golven verlaagt qua trillingshoogte;
- zo creëert bewustzijn de materie ….

‘In-formatie’ (Bewustzijnsschil, Communicatie, Goddelijke wijsheid, Nulpuntenenergieveld)

Het bovenstaande citaat van Luther is overgenomen uit het boek Orde en trouw over Johan Huizinga van de historicus Willem Otterspeer.

In de woorden van ex-premier Wim Kok: De essentie van het 'poldermodel' is dialoog en evenwicht. Bij dialoog hoort tegenspraak en bij evenwicht tegenwicht. Het belangrijkste voor het goed functioneren van de overheid is tegenspraak, tegenwicht. Dit geldt ook de passieve houding van de overheid voor wat betreft de toekomst. Voor een doeltreffende aanpak van maatschappelijke vraagstukken is een actievere, van het private domein onafhankelijker opstelling van de overheid gewenst. Met onafhankelijk wordt bedoeld dat de overheid zich minder door politieke machtsspelletjes van de vierde, vijfde en zesde macht moet laten beïnvloeden.

Herman van Rompuy (Volkskrant magazine 24 december 2011, p. 22)
U studeerde wijsbegeerte. Hoe opereert een filosoof in de grootste crisis uit de geschiedenis?
‘U kunt mij beter filosofisch noemen, ik heb immers gans mijn leven aan politiek gedaan. Ik ben me in politiek gaan interesseren zodra ik tot ‘de jaren der discretie en verstand ben gekomen’, om de woorden van de Mechelse catechismus te gebruiken. Ik las de krant toen ik 9 jaar was, stapte in de politiek met 16 jaar.’
Niettemin, wat is het profijt van uw filosofische bagage?
22/23: Dat je altijd verder dan de feiten van de dag wilt kijken. Dat je de grote vragen –Waar zijn we mee bezig? Wat is de zin ervan? – nooit loslaat, ook al ben je nog zo druk met de punten en de komma’s.Wij, de Europese leiders en ikzelf, zijn gemotiveerd omdat we beseffen dat het overleven van de eurozone noodzakelijk is voor het overleven van de EU. En dat de EU de garantie is voor vrede en democratie. Ik spreek nu grote woorden uit. Wij weten dat de geschiedenis zich kan herhalen. Nooit op dezelfde manier, maar ze kan zich herhalen. Om dat te voorkomen besteden we nachten aan de amendering van het noodfonds en de vraag of banken wel of niet moeten meebetalen aan de crisis.
24: Het beeld dat beklijft van de EU-toppen is dat van een groepje oudere mannen en een enkele vrouw tot wie de ernst van de situatie niet doordringt, dat machteloos toekijkt. Geeft u daar leiding aan?
‘Diegenen die daar zitten, u hoeft me niet te geloven, zijn zich totaal bewust van de diepgang van de crisis. Alleen hebben ze niet alle kaarten in handen. De crisis is op ons afgestormd. De financiële markten zijn voor een deel ongrijpbaar, daarover bestaat wel een gevoel van machteloosheid. Er is ook machteloosheid tegenover de kredietbureaus die – heel toevallig – twee dagen voor een EU-top de hele eurozone dreigen af te waarderen. Helaas moeten we daarmee leven. Alles is politiek maar de politiek is niet alles.
De eurosceptici dansen: de banken en de euro worden gered, de rekening is voor de burger. Hoe verkoopt u dit aan uw buren?
24/25: ‘Ik verkoop het niet, dat moeten de nationale politici doen. De leiders nemen de besluiten, vrijwel altijd unaniem. ‘Europa’ of ‘Brussel’ is geen goddelijke autoriteit, het is de som van de landen. Er zijn twee sterke verkoopargumenten. Het eerste is dat nationaal belang niet zonder Europees belang kan.Wie pleit voor de terugkeer van de gulden moet ook de moed hebben te vertellen wat de ongelooflijk kosten zijn van het uiteenvallen van de eurozone, van de interne markt. Dat is een depressie, geen recessie, voor vele jaren. Nederland heeft een klein binnenland en een reusachtig buitenland. Degene die beweert dat je door markten af te snijden je welvaart kunt behouden, balanceert op de rand van volksbedrog. En dan druk ik me beleefd uit. ‘Het tweede argument is dat de rest van de wereld ons benijdt: wij leven op het enige continent dat al zestig jaar vrijwel vrij van oorlog is. Blijft deze dubbele boodschap uit dan geven de leiders een boulevard aan alle krachten van het populisme en cryptonationalisme. En dat gedachtengoed gaat erin als zoete koek.’
U citeerde onlangs Seneca: Voor wie niet weet naar welke haven hij wil, is iedere wind zinloos.
Wat is uw kompas?
‘De grote woorden van Kennedy. Ik heb zijn inaugurale rede ooit van buiten geleerd:
With a good conscience our only sure reward, with history the final judge of our deeds, let us go forth to lead the land we love, asking His blessing and His help’.
Wat is een goed geweten?
‘Dat je niet jezelf zoekt bij het oplossen van de crisis maar werkt vanuit het algemeen belang. Politici handelen vaak om in de schijnwerpers te komen en zijn niet bereid hun fouten toe te geven. Krampachtig vasthouden aan het eigen gelijk is een superieure vorm van egoïsme. Dan poker je met het algemeen belang. Het is een lang proces om die zuiverheid in jezelf te ontdekken. Daarin helpt de leeftijd, je doet het makkelijker met 64 jaar en 1 maand dan met 34 jaar en 1 maand.’

Hallo, met Angela (Sheila Sitalsing Volkskrant 2 januari 2012)
Er zijn buitengewoon veel beproefde manieren om van ongewenste regimes of dito clubleiders af te komen. Verkiezingen liggen voor de hand, maar als dat niet lukt, kan het ook anders.
Stel dat Merkel besluit dat Knot en Teulings groot gelijk hebben met hun roep om structurele hervormingen in Nederland, te beginnen met de hypotheekrenteaftrek. Stel dat ze het mooie eindejaarsinterview heeft gelezen, afgelopen zaterdag in deze krant, waarin Mark Rutte heel precies uitlegt waarom hij niets aan de aftrek wil doen: ‘Ik denk dat heel veel Nederlanders het met mij eens zijn. Misschien niet in de hoogste lagen, misschien niet de deskundigen, maar wel de bevolking.’ Oei! Was dat niet het motto van Berlusconi: het volk vindt me leuk, fuck de deskundigen. Niet veel later was datzelfde volk buitenspel gezet en waren ‘de deskundigen’ aan de macht. Straks rinkelt op Paleis Noordeinde de telefoon.

Wellink spreekt: rancune of voortschrijdend inzicht? (Peter de Waard Volkskrant 3 januari 2011)
Wellink: ‘De balans tussen de private en publieke sector is zodanig veranderd dat als er echt afgeschreven gaat worden, het bijna ondenkbaar is dat de overheid daaraan kan ontsnappen.’

Viktator (Sheila Sitalsing Volkskrant 4 januari 2012)
Nadat de EU niet in staat is gebleken de naleving van monetaire afspraken af te dwingen, staat zij voor de volgende test: aantonen of zij wel in staat is afspraken over democratische rechten en plichten af te dwingen. Dat zal nog heel veel onwankelbaar vooruitgangsgeloof vergen.

Eric Alkemade Het psychologisch contract: duurzame energie door verbinding (22 december 2011)
Veel bestuurders zijn ontzet als ze ontdekken hoe loyaal, creatief, krachtig en fantasievol hun medewerkers zijn buiten de acht uur die ze werken’ zegt Manfred Kets de Vries. De essentie van zijn boodschap is dat veel organisaties slechts een klein deel van de potentiele energie van hun medewerkers aanspreken. De vraag is: hoe kan dit percentage verhoogd worden? In een recent artikel van Henry Mintzberg stelt hij dat ‘companies must remake themselves into places of engagement, where people are committed to one another and their enterprise.’ De uitdaging is dus om van de organisatie een gemeenschap te maken waarmee medewerkers echt verbonden zijn. Traditioneel is bij het binden veel aandacht voor de koude kant: arbeidscontract en beloning. Echter, energie en enthousiasme komen voort uit het doen van dat waarin je hart gelooft.
Bij het verbinden moet dus meer aandacht gegeven worden aan de warme kant, het zogenaamde ‘psychologische contract’. Hiermee wordt de veel sterkere intrinsieke motivatie aangesproken. Verbinding ontstaat op vier vlakken:
- vereniging van eigen doelen met de doelen van de organisatie;
- inhoud van de werkzaamheden;
- andere mensen in de organisatie;
- successen en resultaten.

Stelling: Voor een juiste balans tussen individuele en collectieve belangen dienen net als 'Kerk en Staat' het 'publieke en private' domein duidelijk door een derde domein (‘bron van harmonie’) van elkaar te worden onderscheiden. Het privatiseren van de publieke sector komt er in feite op neer dat de overheid in eigen doel schiet. Door het stuur uit handen te geven los je geen problemen op.

Stelling: De Vierde , Vijfde en Zesde macht (Media) zorgen in Nederland voor de feedforward besturing, de dynamiek in de samenleving en de 1e, 2e en 3e macht voor feedback.

Stelling: Zaken lopen mis wanneer in de politiek de moraal buiten het verkoopverhaal wordt gehouden. Of met andere woorden daar waar het meeste behoefte aan is wordt in de struisvogelpolitiek het minste aandacht aan besteed.

Stelling Is het wetenschappelijk bezien interessant dat door ‘trial and error’ bestuur het wiel steeds opnieuw wordt uitgevonden? Aan de hand van het geweten laten zich herhalende patronen in de geschiedenis wel degelijk falsificeren.

Stelling: Alleen een interdisciplinaire grensoverschrijdende benadering, een integrale denktrant, de synthese van de alfa-, béta- en gammawetenschappen brengt de Theorie van alles een stapje verder.

De schuldencrisis wordt tegen de achtergrond van de illusiecultuur geplaatst. Relatief staat tegenover absoluut. Uiteindelijk blijft het allemaal mensenwerk. Tussen de
- Verkoper en Koper, de 'aanbodzijde en vraagzijde' ('crediteur- en debiteurlanden') zit voor beide partijen de stem van het geweten
- Leraar en Leerling
- Politicals & Professionals (Managementstijl)
- Toezichthouders en Directie
- Man en Vrouw (Anima en Animus)
- Luisteraar en Spreker.

Een van de vijf cultuurdimensies, die Geert Hofstede in zijn boek Allemaal andersdenkenden, omgaan met cultuurverschillen bespreekt heeft op de universele normen en waarden (geweten, 'Goed en Kwaad', natuurrecht, deugdethiek, natural and legal rights, Weltethos, rechten van de mens), die in alle culturen zijn terug te vinden betrekking. Prof. Hofstede: De menselijke natuur is wat alle menselijke wezens met elkaar gemeen hebben. De kwintessens van het verhaal 'E i V' gaat over de verborgen imaginaire 5e dimensie Axis mundi (five-dimensional space), de zingeving van het leven.

Een belangrijk deel van de verdeel en heers problemen die we signaleren hebben we door onvoldoende checks & balances zelf gecreëerd. 'De remedie is tegelijkertijd de kwaal' (geweten, 'Goed en Kwaad', 'Deugd en Ondeugd'). De vraag dringt zich op welke debacles moeten zich voordoen voordat echt actie wordt ondernomen. Het gaat mis, chaos dreigt wanneer voor onnatuurlijke selectie, een gesloten systeem wordt gekozen.

De manifesten van de atheïst Herman Philipse en de theïst Willem Ouweneel op Internet laten zien dat beide partijen diametraal tegenover elkaar staan. Veelzeggend is dat geen van beide al een doorslaggevend bewijs heeft gevonden. Relevanter is volgens Ervin Laszlo de vraag hoe heeft het universum zich kunnnen ontwikkelen tot een toestand waarin de biologische evolutie überhaupt heeft kunnen plaatsvinden.
Doordat de mens tot bewustzijn is gekomen heeft hij goed en kwaad leren onderscheiden. Elke religie richt zich in principe op Eenheid in Verscheidenheid.. Het betekent nog niet dat de ene religie niet superieur kan zijn aan de anderen, maar woorden zijn nog geen daden. Het latijnse woord religare betekent verbinden, het materiële met het geestelijke, het zichtbare met het onzichtbare, de aarde met de hemel. Verbinden staat tegenover het principe van verdeel en heers (Divide et impera).

Om de snaartheorie (M-theorie) te beschrijven maakt Edward Witten van zowel spiegelsymmetrie als van supersymmetrie (Engelse versie) gebruik. Om de unificatietheorie te belichten past het rapport ‘E i V’ ook beide principes toe, maar belicht spiegelsymmetrie en supersymmetrie (complementariteit) vanuit een ander gezichtspunt. Dit gezichtspunt is gebaseerd op het Standaardmodel, de C-, P- en T-symmetry. De T-symmetry wordt door de eeuwige duur, het eeuwige nu, de absolute tijd tot uitdrukking gebracht.
De M van de M-theorie staat voor Magic, Mystery of Matrix. Het rapport ‘E i V’ heeft het liever over White Magic, Occultisme, het contrast van Black Magic. Om de spiegelsymmetrie en de supersymmetrie in het universum te symboliseren maakt het rapport ‘E i V’ gebruik van een pedagogisch denkmodel, het zogenaamde Kompaskwadrant. Het Kompaskwadrant is net als de M-theorie van Edward Witten een multidimensionaal verklaringsmodel. De 10 Dimensies van het kompaskwadrant worden mede aan de hand van het Boek van de getallen verklaard. De tweede grondstelling brengt de integratie van polariteiten tot uitdrukking.

De getallen 3 (mannelijk) + 4 (vrouwelijk) = 5 (vijfpuntige ster van leven, Prana). Het pentagram met haar spits naar boven gericht is spiritueel en staat in het occultisme symbool voor de ‘rechterhand’. Discipelen van Pythagoras konden het pentagram in één beweging tekenen. Door de gulden snede-verhouding kun je het symbool tot in het oneindige doortrekken.

Robert Dijkgraaf (Interview Wilma de Rek Volkskrant 24 december 2011, p. 83:)
Blijkbaar is er een overkoepelend principe gevonden; wat is dat? Het antwoord is er nog steeds niet. Maar het is geweldig dat er in elk geval op papier een manier is om van de ene wereld in de andere te komen. Als je ooit van Europa naar Amerika bent gevaren, dan weet je dat die twee continenten op de een of andere manier met elkaar verbonden zijn. Je weet alleen nog niet meteen hóé precies. De natuur weet het wel, die heeft het opgelost.Want de natuur werkt. Dus de oplossing is er.’
84: ‘Maar er is een andere kant in je die zegt: misschien is dit wel het begin van iets fantastisch. Dergelijke dingen hebben zich nooit op een geschikt moment aangekondigd. Een theoreticus bekijkt de natuur, voorspelt nieuwe verschijnselen en hoopt stiekem dat er iets anders gebeurt. Het zou kunnen dat straks blijkt dat 2011 een ongeloofijk jaar was. Het zou kunnen – al is de kans klein. Het wachten is op iemand die een echt briljant idee heeft hoe dit alles in elkaar past.’
Laat u dan alles waar u nu aan werkt, uit uw handen vallen?
'Dat denk ik wel. Ik geloof erg in de eenheid van kennis. Als je kijkt hoe we de universiteiten inrichten, hoe we de wetenschap vormgeven, dat is nu verdeel en heers, en dat is jammer. Zelfs in mijn eigen vakgebied, theoretische natuurkunde, werkt het zo'.
Waar bent u het nieuwsgierigst naar? Als u over veertig jaar doodgaat en verrassend genoeg toch God ziet staan, wat vraagt u hem dan?
‘Dan vraag ik hem wat het systeem van de wereld is. Dat is er namelijk, volgens mij. Ik ben ervan overtuigd dat we aan het begin staan van de kennis over de wereld. De kosmologen zeggen dat we 4 procent van het heelal een naam hebben gegeven. Dat wil zeggen dat we weten uit welke materie het bestaat. Van die overige 96 procent weten we niks. Als je hun tien jaar geleden had gevraagd hoeveel we begrijpen, hadden ze geantwoord: 100 procent. Want van die 96 procent wisten ze toen niet eens dat het er was. Wat we nu hebben, is alleen maar het begin, en zelfs dat niet.’

' Kapitale beslissingen neemt men nooit met het volle verstand' (Eelco Runia Volkskrant 24 december 2011)
Het besluit de nationale munten in te ruilen voor de euro was geen weloverwogen, rationeel besluit, maar een geval van God-zegene-de-greep. Dat betekent echter niet dat we er nooit aan hadden moeten beginnen.
Hans Hoogervorst die, toen het er op aan kwam, vóór de introductie van de euro stemde, is inmiddels van oordeel dat we er niet aan hadden moeten beginnen.
Hoogervorsts conclusie dat de introductie van de euro een ‘misgeboorte’ is, leidde tot het gebruikelijke naming and blaming.
Uit Hoogervorsts opmerking blijkt evenwel nog iets anders, iets dat minstens zo veel aandacht verdient als de vraag wie nu precies boter op zijn hoofd heeft. Zijn woorden suggereren namelijk een visie op besluitvorming die geen recht doet aan wat er destijds, twintig jaar geleden, gebeurde. Een visie die de situatie waarin we ons bevinden danig vertroebelt en die het vinden van een uitweg extra bemoeilijkt. Die visie – die je ook elders in politieken media veelvuldig tegenkomt maar die zelden zo kernachtig verwoord wordt als in de bovengeciteerde uitspraak van Hoogervorst – zou je het geloof in het weloverwogen besluit kunnen noemen.
Het geloof in het weloverwogen besluit is het geloof dat kapitale beslissingen zoals de introductie van de euromet het ‘volle verstand’ genomen kunnen en moeten worden. Dat is niet zo. Het is juist een kenmerk van ingrijpende, grensverleggende, of, zoals dat heet, ‘historische’ beslissingen dat ze niet genomen worden met het volle verstand. Dat is, als je er over nadenkt, eigenlijk ook volkomen logisch. Het ingrijpende, grensverleggende, ‘historische’, van dit soort beslissingen is dat ze een nieuw speelveld creëren, dat onmogelijk van tevoren in kaart gebracht kan worden vanuit het speelveld dat we in en door die creatie achter ons laten. Als we bij ons volle verstand zouden zijn, lieten we het wel uit ons hoofd ons oude vertrouwde bestaan op het spel te zetten en te gokken op wat het nieuwe ons te bieden heeft. Eén van de kenmerken van de evolutie van demenselijke soort is echter dat we, als individu, als groep of als soort, af en toe de kont tegen de krib gooien, weigeren het beste te maken van de situatie waarin we onszelf aantreffen en het eens lekker over een andere boeg gooien.
Dat het besluit de nationale munten in te ruilen voor de euro een geval van God-zegene-de-greep was, blijkt bijvoorbeeld uit wat André Szász, destijds directeur bij De Nederlandsche Bank, zich herinnert van een bijeenkomst in de Trèveszaal waarin het kabinet Lubbers III geïnformeerd werd over wat de introductie van de euro zou kunnen gaan betekenen. Szász vertelt dat premier Lubbers tijdens die bijeenkomst vroeg ‘of de politiek verantwoordelijken wisten waarmee ze bezig waren’ (de Volkskrant, 30 oktober 2010). Uit de reacties concludeerde Szász dat dat niet alleen niet het geval was,maar dat ‘de politiek verantwoordelijken’ het helemaal niet wilden weten. Van een complot van politici omde burgers te euro in te rommelen was volgens Szász dan ook geen sprake. ‘Het is erger: alsof (de politiek verantwoordelijken) het zelf maar beperkt wilden weten’.
In zijn In de schaduwen van morgen noemde Johan Huizinga veranderingen van speelveld heroïsch: ‘Heroïsme gaat over de schreef. Van tijd tot tijd moeten in deze wereld de dingen over de schreef gaan. Niemand kan wensen, dat de zaken in elk opzicht blijven voortsukkelen in de baan, waarin onvolmaakte wetten en onvolmaakter zeden ze gestoten hebben. Zonder heroïsche ingreep geen concilie van Nicaea, geen afzetting der Merovingers, geen verovering en grondvesting van Engeland, geen Hervorming, geen opstand tegen Spanje, geen vrij Amerika.’ Laten we blij zijn dat het heroïsme van onze dagen een civiel heroïsme is, een heroïsme dat niet gepaard gaatmet bloedvergieten, dat zich beperkt tot het een enkele keer durven doen van iets zonder daar met ons volle verstand bij te zijn.

Woensdag 25 mei 2005, AMSTERDAM - Alle ontkenningen van minister Zalm van Financiën en alle nuanceringen van het Centraal Planbureau ten spijt, was de gulden bij de introductie van de euro wel degelijk ondergewaardeerd. Dit zegt dr André Szász, oud-directeur van De Nederlandsche Bank (DNB), donderdagavond in het televisieprogramma Zembla, dat dan geheel gewijd is aan de euro en de Europese Grondwet.
Bolkestein (26 mei 2006) zei gisteravond in NOVA dat hij de VVD niet zou hebben geadviseerd om vóór de Euro te stemmen als hij had geweten dat het Stabiliteitspact niet gehandhaafd zou worden.

'Derde industriële revolutie in de maak' (Volkskrant 25 maart 2010):
Na de uitvinding van de stoommachine in de 19de eeuw en de computer in de 20ste, zal opnieuw een revolutie in de industrie plaatsvinden.
We staan aan het begin van een revolutie in marketing, waarbij merken worden aangesproken op hun verantwoordelijkheden. Een groeiende groep consumenten kiest voor een duurzame levensstijl, en verlangt van bedrijven dat ze duurzaam en verantwoord geproduceerde producten leveren. Net als de eerste en tweede industriële revolutie zullen veranderingen schoksgewijs gaan, maar ze zijn onontkoombaar. Bedrijven die niet overstappen op duurzame producten, zullen de rekening gepresenteerd krijgen.
Bedrijven zullen al binnen enkele jaren verantwoord grondstoffen en productiemiddelen moeten inkopen. Niet omdat consumenten dit uit idealistische overwegingen verlangen, maar omdat het van cruciaal belang zal worden voor hun kostenniveaus, hun marges en hun merkwaarde. Nu wordt een dergelijk beleid nog als soft beschouwd, maar het refereert wel degelijk aan concrete zakelijke voordelen, zoals lagere kosten en omzetgroei, zegt Marco Gulpers van ING.
Economische en politieke crises enerzijds, en ontwikkelingen op het gebied van voeding, energie en water anderzijds, zullen leiden tot een verschuiving van de macht naar opkomende markten. Juist daar is duurzame productie een noodzaak en een wens.

'We moeten onszelf niet eenvoudiger maken dan wij zijn. Wij zijn vrij' (Jan Drost Volkskrant 1 oktober 2011):
Hersenonderzoekers als Dick Swaab zijn zo populair omdat zij ons bevrijden van onze vrijheid en verantwoordelijkheid. Maar zij vertellen leugens. Wij zijn vrij.

'Vrije wil meet je niet met een hersenscan' (Daan Evers en Niels van Miltenburg Volkskrant 15 september 2011)
Swaab mag best meningen geven over dingen die buiten zijn specialisme vallen. Wel is het jammer dat hij zo weinig kritisch is over onderzoek dat met zijn mening overeenstemt.

Zeepbellen doen zich niet alleen op de financiële markten voor maar ook in de wetenschap. Een schoolvoorbeeld van halfslachtige denkkaders tonen wetenschappers als Victor Lamme en Dick Swaab, die zich slechts met één kant van de medaille bezighouden. Victor Lamme maakt de denkfout dat een hersenscan niet meer toont dan de wetenschap waarop de EEG is gebaseerd. Een computer kan wel het denken, maar niet het voelen, de menselijke emoties (begeerte) simuleren. Of met andere woorden een EEG of fMRI kan wel elektromagnetische spanningen registreren, maar het is de mens die ze moet interpreteren en de cliënt die aan de hand van deze informatie moet leren zijn gedrag aan te passen.

De psyche (reflexief bewustzijn, zelfreflectie) werkt als een spiegel. Het is deze spiegel, het spiegelneuron dat zorgt voor de golfbewegingen in de geschiedenis. Welke kant van de medaille, de aardse Tetrade (Standaardmodel, de gemanifesteerde werkelijkheid) of de hemelse Triade (ongemanifesteerde werkelijkheid), laten we overheersen? Alleen wanneer we ons meer met de Triade verbinden komt de beschaving een stapje verder. Meer opties zijn er niet en dat was al bij Pythagoras (De Gulden Verzen van Pythagoras) bekend.

De triade van de chaostheorie laat zien, ook al weten we meer details, dat de éne werkelijkheid daardoor nog niet verandert. Het dilemma is dat het alleen top down, met democratische middelen, nog niet zo eenvoudig is discriminatie en de schending van individuele vrijheden tegen te gaan (Separation of powers, Montesquieu's tripartite system & Checks and balances).

Elementaire deeltjes (Elementaire deeltjes): De speciale relativiteitstheorie zegt dat waarnemers die zich ten opzichte van elkaar bewegen, gebeurtenissen in omgekeerde volgorde kunnen zien plaats vinden. In zeker opzicht gedragen antideeltjes die terugreizen in de tijd zich als gewone deeltjes die vooruit door de tijd bewegen, en gewone deeltjes die teruggaan in de tijd zijn equivalent aan antideeltjes die vooruit door de tijd reizen. Deze verwisseling is een ruimte-tijd spiegelsymmetrie. In 1956 voorspellen Tsung-Dao Lee en Chen Ning Yang enkele merkwaardige eigenschappen, die niet bij andere wisselwerkingen voorkomen, deze werden in 1957 door Wu experimenteel bevestigd: de zwakke processen (zwakke beweging?) blijken niet spiegelsymmetrisch te verlopen (de pariteit is niet behouden en er is evenmin symmetrie met processen waarbij de deeltjes door hun antideeltjes worden vervangen.

De vraag is wat schieten we voor het behoud van ecosystemen er echt mee op wanneer blijkt dat het Higgdeeltje meer blijkt te zijn dan een theoretisch gedachte experiment?

Begrijpen is volgens Spinoza de dingen zien in hun ‘logische afhankelijkheid’.
Het begrip toeval wordt in verband gebracht met ‘logische afhankelijkheid’ en ‘acausale geordendheid’ (Karma-Nemesis).
Dr. Jolande Jacobi boek De psychologie van Carl G. Jung (p. 21): Jung noemde, een modaliteit die er eenvoudigweg is, zonder oorzaak, ‘acausale geordendheid’.
Barbara Hannah boek Jung zijn leven zijn werk (p. 319): Jung toonde aan dat synchronistische gebeurtenissen slechts een specifiek voorbeeld lijken te zijn van een veel breder natuurlijk beginsel, dat hij ‘acausale geordendheid’ noemde, een modaliteit die er eenvoudigweg is, zonder oorzaak, zoals in het geval van de discontinuïteiten in de fyica (de geordendheid van energiekwantums, nucleair verval enzovoort) of de natuurlijke getallen.

De kwintessens die in het rapport ‘E i V’ naar voren komt wordt aan de hand van een zogenaamde 'Bewustzijnsschil' geïllustreerd. De schil is uit de vijf definities Ether-paradigma, Reflexief bewustzijn, Meta-leren (het Nieuwe leren), de Hermeneutische cirkel en de Unificatietheorie opgebouwd. De hierbij gevolgde denkwijze wordt door de publicatie Het transcenderen van de conceptueel-symbolische kode van Francis Heylighens weergegeven.

De vijf definities (perspectieven) van de 'bewustzijnsschil' geven een toelichting op meta-niveau om de samenhang, de eenheid van de grote verscheidenheid aan thema’s beter te illustreren. Elke definitie biedt successievelijk het kader voor de volgende definitie met een hoger abstractieniveau. De definitie Unificatietheorie bevat het algemene raamwerk, de kwadranten geven een verbijzondering.

Daniel Ofman beoogt met zijn boek Bezieling en Kwaliteit in Organisaties de zelfkennis van de manager te verrijken.
Aan welke 'supertoezichthouder' of inspiratiebron (Vicar of Christ) geven we de voorkeur en welke visie van het 'Goede - Ware - Schone' wordt uitgedragen? Of met andere woorden kiezen we voor het eigen koninkrijkje, de 'bv Ego' of het koninkrijk in de hemel, het hemelse rijk?

De categorie alles van Wikipedia heeft vijf categorieën. De 'bewustzijnsschil' sluit op deze Wikipedia categorieën aan:

De 'Categorie: Alles' onderscheidt 'Wat en Hoe', in de linker kolom het 'Wat' en in de rechter kolom het 'Hoe'. De geschiedenis leert dat het Kompaskwadrant een proven technology laat zien.

Cybernetica
In de systeemleer staat de ‘4’ voor het terugkoppelingsmechanisme, dat op de invoer, de verwerking en de uitvoer volgt. De hemelse ‘1 2 3’ ontstaat wanneer de aardse ‘4’, het terugkoppelingsmechanisme stabiliteit creëert. Een tipje van de sluier wordt opgelicht. De driehoek van Pythagoras is nog steeds actueel. Het ultieme ordeningsprincipe, de negentropie is al millennia bekend.

In het onderstaande overzicht (bovenste gedeelte) verloopt daarom ‘input – verwerking – output’ van rechts naar links. De geschiedenis leert dat na de natuurfilosofie, het accent op de natuurkunde is komen te liggen. Een ommekeer in het denken ontstaat wanneer de natuurfilosofie volgens het inzicht van Francis Bacon weer centraal komt te staan.

1) Muziek kan niet tot geluidstrillingen worden gereduceerd, veroorzaakt door een specifieke omgang met stukken materie. Pythagoras heeft al onderkend dat: Een huis is meer dan een stapel bakstenen. Een melodie is meer dan een verzameling losse tonen. Een levend wezen is meer dan een verzameling cellen. Een cel is meer dan een verzameling moleculen. Emergentie verwijst naar het geheel is meer dan de som van de delen.

2) Om harmonie en eenheid te creëren zijn de creatieve deugden van Karl Christian Friedrich Krause vermeldingswaard: de creatie van persoonlijke autonomie (een aansporing tot zelfverlichting); de creatie van autonomie voor anderen (een aansporing tot politieke rechtvaardigheid); de creatie van interacties met de totaliteit (een positieve aanvaarding van een universeel humanisme); de creatie van schoonheid (het bevorderen van kunst en cultuur); en ten slotte de creatie van een eenheidsperspectief waarin alle genoemde creaties samen worden gebracht (een pleidooi voor panentheïsme). Zijn einddoel is een humanisme: een 'mensheidsbond', de maatschappij van de 'Humanitas' - een sociaal kunstwerk dat op alle fronten en alle niveaus uitdrukking geeft aan harmonie en eenheid.

3) Onder het thema Levenskunstenaar zijn fragmenten verzameld om ons inzicht met betrekking tot – Geest - Ziel - Lichaam - te verruimen en een betere toekomst te creёren. Al viert het opportunisme in de politiek - business as usual - hoogtij (zie Wim Couwenberg CDA in het succesvolle voetspoor van de PVV?). Door slechte tijdingen te negeren los je geen problemen op. De chaostheorie leert dat er een verborgen orde achter het schijnbaar chaotische gedrag van elk systeem schuilgaat.

Bij het Reflexief Bewustzijn gaat het om de wederkerigheid tussen het verticale (non-lokale) en het horizontale bewustzijn, de synchronisatie van de rechter - en de linker hersenhelft. De wisselwerking heeft op de lateraliteit van de rechter - en de linker hersenhelft betrekking.

De zintuigen zijn de schakel tussen lichaam en geest. Plaatje „Der Körper als Spiegel der Seele“ (tot slot)

Het reflexieve bewustzijn, het samenspel van de linker – en de rechterhersenhelft, is voor het creëren van balans verantwoordelijk.
De kosmos heeft vier dimensies: drie ruimte, één tijd. We leven in een vierdimensionaal ruimte/tijd-continuüm, het eeuwige NU. Het kompaskwadrant wordt gebruikt om de 5e dimensie, de kwintessens van het aardse ruimte/tijd-continuüm te belichten.
Het is zeker niet eenvoudig om op gene zijde van de imaginaire 5e dimensie grip te krijgen. Voor gene zijde kan ook naar de kwantummonade van Amit Goswami worden verwezen.

Naast aarde-, lucht- en watervervuiling bestaat er ook geestelijke vervuiling. Maar gelukkig bestaat er ook het zelfreinigende vermogen (catharsis).

Paus Benedictus waarschuwt voor geestelijke vervuiling
"Net zoals wij tegen de vervuiling van de lucht zijn, moeten wij ook niet akkoord gaan met de vervuiling van de geest", klonk het. "Wij raken veel te snel gewend aan alles wat onze geest en ons hart vergiftigt. Bijvoorbeeld door beelden die de lust, het geweld en de verachting van man en vrouw op een spectaculaire manier tonen."

Meer aandacht voor geestelijke vervuiling
Bij de officiële opening van het nieuwe bedrijfsgeneeskundig centrum in het Botlekgebied heeft de staatssecretaris van volksgezondheid, dr. R.J.H. Kruisinga, gevraagd om grotere aandacht voor de geestelijke vervuiling van het Nederlandse volk,
„We doen alles voor de materiële gezondheid van de mensen. Terecht, maar het wordt tijd dat we ons bezorgd maken om de geestelijke volksgezondheid (3 mei 1971).
Door de toenemende welvaart neemt de geestelijke vervuiling toe, zo meent de staatssecretaris. De agressie en de onverdraagzaamheid onder het Nederlandse volk groeit gestadig. Het aantal gevallen van agressie met gebruikmaking van vuurwapens in de afgelopen vijf jaar is al vervijfvoudigd (van 55 in 1965 tot 280 in 1970).

De neurochirurg Pierre Vinken heeft gelijk wanneer hij stelt: De emoties die wij onbewust aan het hart toekennen - liefde, betrokkenheid, bezieling, intimiteit - zijn nog dezelfde als die van eeuwen geleden. En mijn intuïtie zegt mij dat deze gevoelens van het hart van een hogere orde zijn dan de regels van het verstand. De ziel huist niet in het brein, maar in het hart. Het is dus niet verwonderlijk dat de neurobioloog Dick Swaab haar niet heeft kunnen vinden. Swaab is een ééndimensionale denker die meent de éne werkelijkheid vanuit één discipline te kunnen verklaren. Het rapport ‘E i V’ past daarentegen een interdisciplinaire benadering toe.

In het apport 'E i V' draait het om de wisselwerking tussen psychologie, sociologie, filosofie en ethiek.

Linker kwadrant: 5e element Ether, snijpunt van de diagonalen 1./2. en 3./4. Het fysieke - en emotionele lichaam, de mentale psyche en de monadische geest correleren met de vier typen toestanden van Ken Wilber. Het element ether, de kwintessens brengt de heelheid, de energetische samenwerking op het fysieke, emotionele, mentale, en spirituele vlak tot uitdrukking.
Middelste kwadrant: Het 5e element de Monaden met als voertuig Theos. De term sutratman brengt het proces van de tweevoudige evolutie tot uitdrukking.

Albert Einstein, Relativiteitstheorie, de eenheid van Massa, Tijd en Energie (Kracht, Beweging) - Ruimte - Tijd - Beweging (Standaardmodel).

x) Het 'Hoe en Wat', 'Ether-paradigma en Reflexief bewustzijn' staat tegenover 'Wat en Hoe', 'Hermeneutische cirkel en Meta-leren'.

De Vierde , de Vijfde (belangengroepen) en de Zesde macht (Mediahype, Mediacratie) kunnen enerzijds aan de balans bijdragen anderzijds de balans verstoren. Aanvankelijk is in het onderstaande rechter kwadrant van deze indeling gebruik gemaakt. In de nieuwe indeling worden de media nu als vijfde macht en de adviesbureaus als zesde macht aangemerkt. In het rechter kwadrant worden de adviesbureaus en de belangengroepen tot de vijfde macht gerekend.

Bij de diagonalen 1./2. en 3./4. gaat het om het basisprincipe, de complementariteit, de wederkerigheid tussen het 'Wat en Het hoe' en vice versa tussen beide polen op één diagonaal, maar hetzelfde mechanisme bestaat ook weer tussen beide diagonalen etc. Hierbij kan men denken aan wat de Taoïsten de "10.000 dingen" noemen. Het gaat er om in de '10.000' dingen, in de complexe werkelijkheid het patroon in het geheel te herkennen.

De 5e categorie Wetenschap, de 5e dimensie staat in het rapport ‘E i V’ voor methodologie. Het biedt een handvat, namelijk de ‘bewustzijnsschil’ om aan de unificatietheorie handen en voeten te geven. Of met andere woorden te laten zien hoe de 'Kwantumshift in het wereldbrein' geleidelijk plaatsvindt. Het is net als met Geest en Lichaam, hemel en aarde, Zo boven, Zo beneden, top down en bottom up, deductief en inductief. Het zijn de twee complementaire kanten van een medaille, het is de psyche, de schakel tussen geest en lichaam waar het in de Kwantumshift, de Unificatietheorie echt om draait.

Winnie Sorgdrager: 'Cultuur speelt in het regeringsbeleid geen enkele rol’ (Volkskrant 29 december 2005):
Kunst moet, iedereen zal je vertellen dat dat belangrijk is, maar eigenlijk is het franje. In mijn tijd kwam cultuur in de ministerraad niet aan de orde.
Dat is slecht. Hoe belangrijk kunst is, realiseert men zich pas als het weg is. Cultuur moet bij een minister worden ondergebracht. Een minister heeft meer power. Een samenleving heeft een materiële infrastructuur en een immateriële. Die laatste kun je niet zien, maar die heeft een grote invloed op de kwaliteit van de samenleving. Recht, cultuur en onderwijs behoren tot de laatste groep.

In het rapport 'E i V' wordt de stelling verdedigd dat een duurzame samenleving mogelijk is door met de geestkunde en de natuurkunde, de beide zijden van de medaille, de éne werkelijkheid rekening te houden. Voor het toepassen van deze integrale denktrant is een cultuuromslag nodig.

Wat staat er in ISO 26000?
Op deze pagina’s wordt informatie gegeven over de inhoud van de nieuwe wereldwijde richtlijn voor Maatschappelijke Verantwoordelijkheid van Organisaties (MVO).
ISO 26000 biedt een vrijwillig toepasbaar raamwerk, dat ondersteuning biedt aan alle soorten organisaties die verder willen met implementeren van MVO.

Het kompaskwadrant belicht de 5e dimensie, de communicatie, de kwintessens, de alomvattendheid van het aardse ruimte/tijd-continuüm. Het kompaskwadrant is een hulpmiddel om te leren de wereld, de éne werkelijkheid beter te begrijpen.

Met behulp van het kompaskwadrant laten we zien dat het reflexief bewustzijn, zowel Micro als Macro, het beste op de éne werkelijkheid aansluit. De éne, natuurlijke werkelijkheid bestaat uit tegengestelde, complementaire krachten.

De relativiteitstheorie toont de wisselwerking tussen Energie en Materie, materiesymmetrie. Complementariteit, synthese ontstaat door de wisselwerking tussen universele krachten (Wederkerigheid). Zelf heb ik het liever over Creative Design. De natuur zit vol creativiteit en vernieuwing.

Het 5D-concept gaat echter niet van de materie, maar van de keerzijde, de ruimte ('energie'), de leegte (tzimtzum) uit.
Het rapport 'E i V' gaat er vanuit dat het misloopt wanneer de moraal buiten het verkoopverhaal wordt gehouden. Er is niets nieuws onder de zon.
Technologie zal uiteindelijk de wereld niet redden. Het gaat in eerste instantie om de keerzijde van de medaille. Mannen geloven veelal in technologie, vrouwen daarentegen in de keerzijde.

Manita Overweg schrijft in haar publicatie Van Tijdbeheer naar Energiemanagement: De bedrijfscultuur is gebaat bij een ontspannen sfeer, hetgeen weer resulteert in twee andere voordelen: Er vallen minder werknemers uit omdat men graag werkt en het volhoudt! Omdat er minder medewerkers uitvallen, hoeven er minder medewerkers vervangen te worden.

René Meijer De Energiekwestie en de Orde van de Tijd - Het paradigma voor de Nieuwe Wereldorde.
Het boek is een pamflet voor een nieuwe energiepolitiek waarin de z.g. vierde generatie duurzame energietechnologie wordt besproken. De vierde generatie is de generatie die volgt op de rond 2000 ontwikkelde duurzame energie uit biobrandstof, zonne-energiecentrales, getijden en energie opgepompt met heet water uit diepere aardlagen. De nieuwste generatie duurzame energietechnologie bestaat uit die machines die rechtstreeks de energie uit de ruimte zelf halen. Ruimte-energie, die ook wel bekend staat als nulpuntsenergie, vacuümenergie of vrije, radiant energy is de energie van de toekomst, de energie die de mensheid voor een complete paradigmaverschuiving in de wetenschap zal plaatsen. Er zijn namelijk duizenden patenten ontwikkeld door honderden uitvinders de laatste twee eeuwen waarmee men z.g. overunity energie - meer output dan input - uit o.a. speciale elektrolyse kan halen, uit verschillende soorten magneetmotoren, uit zwaartekrachtmotoren, uit edelgassen in magnetische velden, uit vibraties van elektrische en magnetische velden, uit het wervelen van lucht, water en olie, uit exotische elektronenclusters en meer van dergelijke vindingen. Ze vormen samen een enorme lading die vroeg of laat met één laatste druppel, te weten een makkelijk repliceerbaar experimenteel bewijs, het oude paradigma van het relativisme omver zal werpen. Het is waar en vele schrijvers hebben het in ons tijdgewricht al beweerd: we staan aan de vooravond van een grote omwenteling. Het betreft een benadering die al heel lang i.v.m. de winsten geboekt met vervuilende en milieu-destructieve verbrandingsmotoren in de verdrukking zit. Sedert de uitvinders Keely en Tesla zijn er al uitvindingen die het concrete bewijs van de ether vormen. Het zijn 'Ethermachines', die concreet de energie van de ether in bruikbare energie omzetten. Tot voor kort nog onderdrukt als zijnde in strijd met de wetten van de thermodynamica, is de zaak nu formeel wetenschappelijk steeds moeilijker te ontkennen. Zelfs oudgedienden van geheime diensten in Amerika doen er al een boekje over open wat men in deze allemaal van neergestorte vliegende schotels en gevangen aliens leerde... Het overleven van de mensheid staat n.l. op het spel: ons milieu kan niet langer onze destructieve energiepolitiek dragen.

Wouter ter Heide: Kortom, voor het bedrijven van toegepaste politiek (politiek die aansluit op de recente wetenschappelijke ontdekkingen), is primair begrip nodig voor het beeld van de werkelijkheid ‘als eenheid’, zoals de moderne natuurkunde die oproept. De wereld waarin voor losse, autonome onderdelen steeds minder plaats is, zoals de natuurkundige Fritjof Capra in zijn recente boek Hidden Connections duidelijk maakt. Deze nieuwe wereldorde, hoe ongrijpbaar (want niet partij- en/of persoonsgebonden!) die ook moge zijn, is dan ook in dat puur wetenschappelijk perspectief gelegen en niet in het imaginaire ‘as van het kwaad’-perspectief waarmee de godvruchtige president Bush ons een rad voor de ogen probeert te draaien, met als doel ons voor zijn diabolische (oorlogs-)karretje te spannen. Ik kan me dan ook niet aan de indruk onttrekken dat de enig overgebleven supermacht, die zich nadrukkelijk afficheert als de grootste democratie, momenteel wordt geleid door een malade imaginaire. Met behulp van onze onovertroffen onafhankelijke media, waarbij ik uiteraard niet doel op de STER-reclame maar op discussie programma’s van het kaliber Buitenhof, moet deze onverteerbare politieke werkelijkheid echter op geweldloze wijze effectief aan de kaak gesteld kunnen worden. De ontmaskering die daarvan het gevolg is, maakt tegelijkertijd de weg vrij voor aansprekende (want vreedzame!) politieke hervormingen. Structurele hervormingen die hout snijden, niet alleen op nationaal maar ook op mondiaal niveau, en uiteindelijk zullen leiden tot de politieke hemel op aarde. Daarmee doel ik op een wereldorde die niet is geschoeid op de militaire leest van ‘uncle Sam’ maar op de humanitaire van de VN.

Bij de presentatie van het boek Omhoog kijken in platland van Kees Dekker e.a liet Ronald Plasterk blijken het grondig oneens te zijn dat het christelijk geloof uitstekend kan samengaan met de evolutietheorie door van een ‘intelligente ontwerper’ uit te gaan. Wetenschap heeft geen argumenten voor of tegen het geloof; ze hebben niets met elkaar te maken, zei Plasterk tegen de verzamelde pers.
Daar zouden de oude wijsgeren als Pythagoras en Plato het zeker mee oneens zijn.

De telling van Pythagoras brengt niet alleen de ultieme symmetrie, maar ook de in het heelal, de in de ruimte verborgen absolute eeuwige universele beweging of trilling tot uitdrukking. De hamvraag blijft wat is de oerbron van deze beweging of trilling? Het gaat wel degelijk om de ‘muziek der sferen’. De getallen van Pythagoras beelden de harmonische relatie, de verborgen synthese van Hegel uit. Pythagoras was een cyberneticus.

Structure follows Strategy
In het rapport 'E i V' is de strategie op de zes Darshana’s gebaseerd. Om de continuïteit van organisaties te waarborgen het principe 'Structure follows Strategy' toepassen. De organisatiestructuur wordt in met name bureaucratische organisaties te vaak een doel op zichzelf. De bekende 4e macht kan gewenste veranderingen tegenhouden. In bureaucratische organisaties staat veelal niet de klant, waar het feitelijk om moet draaien, maar het bouwen van koninkrijkjes centraal. Om het grijze muizen circuit van managers te doorbreken de projectorganisatie centraal plaatsen.

De middelmatigheid regeert. De zesjescultuur in Nederland is een afspiegeling van het regeringsbeleid. Je krijgt het management dat je verdient.

Het is niet zo moeilijk om een wereld zonder mensen voor te stellen. De door Ervin Laszlo gesignaleerde wereldvraagstukken van milieuvervuiling en schaarste aan grondstoffen zouden zich niet voordoen. Gelukkig biedt de schepping een mogelijkheid door schade en schande wijs te worden. In plaats van het materiële, lineaire denken dient aan het immateriële, evolutionaire kringloop denken meer aandacht te worden gegeven. Er bestaan meer opties om naar de wereld te kijken. Met name de interdisciplinaire benadering brengt de wetenschap een stapje verder. In de esoterie zijn geest en lichaam de twee toestanden van het ENE, dat noch geest noch stof is; beide zijn latent het absolute leven.

Er gaapt een aanzienlijke kloof tussen de erkenning van de opwarming van de aarde en de bereidheid daaraan consequenties te verbinden. Vooral het Westen zou schuldbewust zijn levenswijze drastisch moeten herzien. Want dat leeft ecologisch op veel te grote voet. De complexiteit van het vraagstuk is geen reden voor struisvogelpolitiek. Dat we toestaan dat de wal dan maar het schip moet keren. Om aan het oplossen van dit wereldvraagstuk een realistische bijdrage te leveren dienen we het zoeken naar nieuwe ideeën, naar nieuw beleid te intensiveren.

Uit het onderzoek naar het verschijnsel organisatiecultuur is als belangrijkste conclusie naar voren gekomen dat het nuttig is om management by trial and error aan te vullen met management by learning. Om het zelfregulerende vermogen van markten te herstellen dient de overheid zich meer op het gelijkheids- en gemeenschapsmodel van A.P. Fiske toe te leggen. De eenzijdige nadruk op het marktmodel, het marktdenken veroorzaakt de problemen.
Of met andere woorden het loopt in het leven spaak wanneer we niet gaan voor het heelheidsstreven van Teilhard de Chardin.
Ook kunnen we hierbij denken aan de route, de verschillende stadia, om tot een harmonische innerlijke eenheid te komen van Roberto Assagioli.

Volgens een in de systeemleer bekende regel ‘Garbage in - garbage out’, voor de secularisatie ‘Zaaien en Oogsten’, is het voor het verkrijgen van de gewenste uitvoer nodig eerst de invoer te veranderen. Het leven bestaat niet alleen uit consumeren, de Stof, maar zoals de wijsheidsboeken ons eerder hebben laten zien ook uit de Geest. Het boek ‘Corpus Hermeticum’ p.203: Het is de weg van kennis die tot zelfkennis, ja tenslotte tot Gnosis leidt, een fundamentele kracht tot levensvernieuwing. ‘Het denken met het hart en het voelen met het hoofd’. Voor het creëren van een spiritueel ecosysteem is het verleggen, het laten oplossen van grenzen een eerste voorwaarde.

De mensheid moet voorkomen dat ecosystemen duurzaam ontregeld raken. Om duurzame ecosystemen te behouden is een omslag in het denken gewenst en het verleggen, het laten oplossen van grenzen een eerste voorwaarde. In plaats van dat elke discipline met zijn eigen ding bezig is dienen we beter naar elkaar te luisteren. Duurzame innovatie vraagt om het creëren van en-en oplossingen.

De kenniseconomie moet uiteindelijk tot een duurzame ontwikkeling leiden. Om de continuïteit van het leven te waarborgen is meer aandacht voor natuurbehoud nodig. Daarvoor is het nodig dat veel schotten worden afgebroken. Probleem en oplossing nauwer met elkaar in verband worden gebracht. Door tegenstellingen te verkleinen, twee tegendelen meer in balans te brengen, te integreren ontstaat een hogere waarheid. In zijn algemeenheid gaat het om het scheppen van eenheid in verscheidenheid.

<< vorige || volgende >>

Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 4498 keer bekeken.