1.3.1 Negentropie en Entropie, Zelfregulering

'Entropie en Negentropie' (Chaostheorie, Recursie, Tijdsymmetrie, ’Energie en Informatie’)

Ilya Prigogine (Interview Franky van Hamme & Erik Durnez 17 mei 1997)
Ilya Prigogine: 'Of om het anders te zeggen: er zijn twee ervaringen bij de mens die belangrijk zijn. Er is de ervaring van de herhaling: de zon die opkomt, de getijden, het repetitieve. Daarop zijn de mechanische wetten gebaseerd. Maar er is ook de creativiteit bij de mens, en die ervaren we alle dagen. Uiteindelijk zouden de natuurwetten moeten corresponderen met ál onze ervaringen: die van het repetitieve, én die van de creativiteit.'
'De klassieke idee luidde dat probabiliteit een geestestoestand was, een onwetendheid. Rationaliteit was toen de zekerheid. Nu weten we dat probabiliteit een afgeleide is van de dynamiek, van de natuur. De waarschijnlijkheid spruit direct voort uit de natuur, ze is niet ingevoerd door de mens, of door de meting.'
'De natuur is geen rigide geometrische constructie. Alles wijst erop dat de natuur een roman is, een verhaal: kijk naar de oorsprong van het planetenstelsel, van de aarde, van het leven, van de ontwikkeling van de mens.'
'Einstein zei nog: tijd is illusie. Voor mij is tijd realiteit. Tijd is geïntegreerd in de wereld. Als er één gemeenschappelijk ding is in het hele universum, dan is het wel de tijd. Het mechanisme is verschillend, de veroudering verloopt bij een mens anders dan bij een rots of bij een ster. Maar de richting is dezelfde. Dus heb je een fysica nodig waarin de tijd een belangrijke rol speelt.' 'Iedereen die de economische geschiedenis van dichtbij bekijkt, realiseert zich vandaag dat het daar bij uitstek om niet-lineaire fenomenen gaat, fenomenen in niet-evenwicht. Ik denk dat daar de grote verandering ligt: economie is geen newtoniaans gedetermineerd systeem, maar een systeem van niet-evenwicht, van multipliciteit, van onvoorspelbaarheid, waarin fenomenen opduiken als auto-organisatie, vorming van netwerken.'
'We leven in transitie, in de overgang naar een informatiesamenleving, een communicatiesamenleving. Dat vraagt nieuwe concepten, een nieuw vocabularium. Ik denk dat het vocabularium van chaos, zelfordening, probabiliteit de werkelijkheid goed onder woorden kan brengen. Soms worden de termen dan misschien oppervlakkig gebruikt, maar het gaat toch in de goede richting.'
'Als je spreekt over auto-organisatie in economische zin, dan staan we daar misschien nog niet ver. We moeten voorbeelden geven. En die zijn er. Internet, dat is zelforganisatie. Niemand had de ontwikkeling van Internet voorzien, het is een voorbeeld van iets spontaans, buiten elke traditionele aanpak. En het werkt toch. Je zou nog andere voorbeelden kunnen noemen, de werking van de financiële wereldmarkten bijvoorbeeld.'
'Het circuleren van deze concepten speelt op zich al een rol. Ze corresponderen ook met een realiteit. Er ontwikkelt zich een evolutieve economie, en dat is een goede zaak.'

Volgens Ilya Prigogine, de vader van de chaostheorie, doet de mens meer dan het gegevene herhalen. Tijd is verandering. De ervaring van de pijl van de tijd en van de creativiteit is waar het in het leven om draait. Om de concrete natuur te benaderen heb je een holistische aanpak nodig, die ieder reductionisme overstijgt. Dat is een nieuw paradigma.

Philip Van Loocke: Een onderzoek naar de waarde van de natuurfilosofie van Ilya Prigogine en de draagwijdte ervan binnen de discussie rond de pijl van de tijd en het determinisme

Entropie & neg-entropie.
De Wet van Dissipatie kent twee varianten, die in het samenspel dat ze spelen, harmonie tot gevolg hebben:
1 - Entropie is een maat van wanorde, of de afname van bruikbare energie. De entropie neemt toe tot een maximum. Na verloop van de tijd vallen alle fysische systemen uit elkaar; alles neigt tot wanorde of chaos.
2 - Neg-entropie is de toename van bruikbare energie waardoor de natuurlijk orde zich kan herstellen en zelforganisatie mogelijk is.

Jan Dumolyn Is alles relatief of is er één waarheid?

Het Bewustzijns Besturings Model van Jules Ruis maakt van vier gezichtspunten gebruik. De diapresentatie (2.1) laat zien dat van de besturingscyclus ‘Plan – Do – Check – Act’, de behoeftenhiërarchie van Maslow en de Kernkwaliteiten van Daniel Ofman gebruik wordt gemaakt. De Fractal-organisatie (4.) past tevens het cultuurdiagram van Harrison toe. Hoofdstuk 13: De cultuur in een organisatie is het geheel van waarden en normen, opvattingen en gedragingen van de medewerkers. Het betreft tevens de stijl van leidinggeven in een organisatie. In de fractal-organisatie brengen we de cultuur tot uitdrukking in de 'kleur' van de fractal. We onderscheiden in lijn met de indeling volgens Harrison vier dominante culturen: de blauwe machtscultuur, de rode persoonscultuur, de gele rolcultuur en de groene taakcultuur. Het gehele kleurenpallet doorloopt een vaste 'regenboog'.

Een paar jaar geleden heb ik aan Jules Ruis de volgende vraag voorgelegd: Is zelfgelijkvormigheid een eigenschap die zelfbewustzijn mogelijk maakt?
Hierbij zijn antwoord: T.a.v. fractals kan ik het volgende opmerken. Ik wil me daarbij graag beperken tot de Julius Ruis Set, zijnde een slimme presentatie van 400 Julia Sets waarmee wordt aangetoond dat de Mandelbrot Set het parameter basin vormt van alle gesloten Julia Sets.
Wat verder van belang kan zijn voor jouw filosofie is het gegeven dat het construeren van wiskundige fractals (zoals ik ze maak) gebeurt middels de iteratie van wiskundige formules bestaande uit complexe getallen. Een iteratief proces is een operatie waarbij de uitkomst van een bepaalde formule weer als input wordt gebruikt voor een herhaling van de operatie met dezelfde formule. De operatie vindt plaats voor elke x/y-plek (= pixel) op een computerscherm.
We herhalen de operatie voor een bepaalde pixel totdat de uitkomst van de operatie een bepaalde, door mij vastgestelde, waarde heeft bereikt. Het aantal uitgevoerde operaties is een indicatie voor de kleur van dat pixel in die x,y positie op het scherm. Daarna voeren we de operatie uit voor het volgende pixel, tot dat alle pixel zijn afgewikkeld en aldus een mooie, veelal kleurrijke figuur is ontstaan. Inzoomen en uitzoomen (vooral op de rand van de kleurrijke figuur) en dus het uitvoeren van de operaties levert veelal opnieuw een soortgelijke figuur op. Zo ontstaat de zelfgelijkvormigheid van de door mij gemaakte Julia Sets.
Het mooie nu is dat de toepassing van de operatie in een 3D-vorm in bepaalde gevallen vormen en structuren oplevert die erg lijken op vormen in de natuur, zoals een boom of een bloedvat. We zijn inmiddels zover dat we het aansturen van de pixel op het computerscherm kunnen vervangen door het aansturen van een printerkop (zoals bijv. van een kleurenprinter). We kunnen de inkt vervangen door andersoortig materiaal en aldus laagje voor laagje printen. Over enige tijd gaan we het materiaal vervangen door menselijke cellen, zodat we kunstmatige organen kunnen printen en deze kunnen implanteren in het menselijke lichaam.
Heeft zo’n puur rationele bewerking iets met bewustzijn te maken? Het antwoord is ja als we veronderstellen dat het ontstaan van elementen in de natuur (net zo als dat pixeltje op het scherm) door bepaalde informatie wordt aangestuurd. Die veronderstelling is mijn uitgangspunt. Ik veronderstel dat in het DNA informatie ligt opgesloten in de vorm van een grote chemische verbinding van 4 soorten basen. Die informatie stuurt andere chemische samenstellingen aan hetgeen leidt tot de aanzet van de bouw van een eiwit. De jongste aanname (zie artikel van Pellionisz) veronderstelt nu dat deze aansturing opnieuw een iteratief/recursief proces is en dat er terugkoppeling plaatsvindt naar het gebied van het tot voor kort genoemde junk-DNA. Ook hier zou dan gelden dat de operatie doorgaat totdat een bepaalde (in het DNA opgeslagen en door externe omstandigheden beïnvloede) waarde (c.q. samenstelling van chemische stoffen) is bereikt.
De opgeslagen informatie heeft naar mijn mening iets met genen, memen en zelfbewustzijn te maken. Het samenspel van genen en memen noem ik het speelveld van de ziel. Er zouden dan bijvoorbeeld ook gemen kunnen bestaan.

Negatieve entropie De evolutietheorie van het neo-darwinisme heeft moeite met een belangrijk struikelblok, de Tweede Hoofdwet van de Thermodynamica (de wet van de entropie). Die wet zegt dat er uit chaos geen blijvende en toenemende orde kan voortkomen, zonder een voortdurende en stimulerende invloed. Met andere woorden, als we een grote bak met door elkaar heen dwarrelende atomen nemen en we laten daar het neo-darwinistische denkmodel op los van spontane samenklontering tot grotere structuren en natuurlijke selectie, dan ontstaat er niet de voortdurend toenemende complexiteit en ordening die we in de levende natuur waarnemen. Er zullen wel min of meer ingewikkelde materiestructuren kunnen ontstaan, maar die vallen ook weer even gemakkelijk uit elkaar, na een seconde of na duizend jaar (dit uiteenvallen van orde naar chaos heet entropie = disorder). Om op dit soms heftig kronkelende evolutiepad de miljarden jaar durende en steeds toenemende complexiteit en ordening van de levende materie te kunnen bereiken, is er op een of andere manier een voortdurende en gerichte inspanning nodig, de negatieve entropie (kortweg: negentropie). Daarin voorziet de neo-darwinistische visie niet en daarom is deze theorie niet houdbaar, of op z’n minst niet compleet. Er moet nog iets zeer belangrijks bij en dat is een ordenende, niet materiële creativiteit; wat we ook geestelijke creativiteit kunnen noemen. Zonder deze creatieve kracht, zo maakt Teilhard ons duidelijk, is het neo-darwinisme een doodlopend pad.

Peter Tom Jones De entropische wereldorde. Deel I
Tegen de achtergrond van onze westerse consumptiemaatschappij tekent zich een somber beeld af van de toestand van het ecosysteem Aarde. Het ogenschijnlijke succes van de revolutionaire ontwikkelingen in het rijk der technowetenschap blijkt onze technofiele wereldleiders onder te dompelen in een roes van euforie. De levendigheid van de virtuele wereld wordt nochtans al te vaak verward met de slabakkende gezondheid van de reële wereld. In dit essay buigen we ons over enkele vragen die anno 2002 van doorslaggevend belang kunnen zijn voor de toekomst van de mensheid. Wat is de werkelijke toestand van de Aarde en hoe zwaar is de Westerse ecologische voetafdruk? En wat kunnen we vandaag nog doen om de biosfeer van de totale implosie te redden? Of zal de Homo Sapiens een gelijkaardig lot te beurt vallen zoals dat van de dinosauriërs die na 170 miljoen jaar alleenheerschappij plots als stofpartikeltjes van de aardbol werden weggeveegd?
Terwijl we nog in de groei en expansie zitten, voelen we al de effecten van de implosie. De catastrofe wordt permanent. De enige manier om met dit soort fenomenen om te gaan, is ‘catastrofebeheer’.

Ulrich Libbrecht "Inleiding comparatieve filosofie" (Henk Hogeboom van Buggenum recensie)
"Elk punt is middelpunt, dus ook waar ik mij bevind," zegt hij met Nicolas Cusanus. (blz.9) En... "Ik ga uit van de idee, dat ikzelf het middelpunt ben van het universum, het 'subjective principle' waarvan ook Whitehead uitging. Het subject is de rijkste bron van informatie over alle dimensies van de werkelijkheid" (blz.l7). Zo is "elke cultuur slechts een topologische variant op de andere, en dus ook op de mijne [...] Ik heb me afgevraagd of niet alle dimensies bij elkaar een soort wereldcultuur zouden kunnen creëren. Om dit althans in principe te kunnen realiseren, is het niet voldoende om als 'peregrinus' van land naar land te trekken, talen te leren, enz. Men zal daarbij in elk geval moeten proberen boven het culturele landschap van de wereld uit te stijgen om de grote lijnen in kaart te brengen".( blz.ll)
Voor het coördinatenstelsel van deze kaart kiest Libbrecht de dimensies energie en informatie. Zij zijn twee functies, twee aspecten van dezelfde wordende realiteit. Als we energie meten impliceert deze informatie, als we informatie vaststellen, impliceert deze energie. Informatie is het vormprincipe van energie. Rond de assen energie en informatie nu situeert Libbrecht alle stadia in de evolutie. Dat wil zeggen vanaf de oerknal, waar de energie plots vrijkwam uit haar geconcentreerdheid in de singulariteit tot en met het voorlopig hoogtepunt mens. Hij ontwerpt dus een kosmologisch model met daarin geïntegreerd een antropologisch model.

Wim van Eyden Is er tussen wereldculturen een nieuwe gespreksvorm noodzakelijk en mogelijk (GAMMA, jrg. 6 nr. oktober - 1999, p. 34):
6.3 Dit alles stelt ons voor de onontkoombare vraag, hoe het toch mogelijk is, dat er in zo'n cruciale fase in de cultuurgeschiedenis nergens ter wereld één universiteit, hogeschool, academie of wetenschappelijke instelling voor onderzoek en ontwikkeling, resp. één kerk of raad van kerken, één staat of groep van staten, één geestelijk of wereldlijk genootschap, één culturele instelling of beweging, kortom nergens een gezaghebbende instelling te vinden is, die zich deze brandende problematiek theoretisch en praktisch op authentieke wijze aantrekt, d.w.z. zonder hierin eigen belang na te streven.

Een probleem kun je alleen effectief oplossen door oorzaak en gevolg duidelijk met elkaar te verbinden en niet door wat in de politiek vaak gebeurt de kool en de geit te sparen. Topbestuurders vinden dat kritiek op hun functioneren het vertrouwen in het systeem negatief beïnvloedt. De kredietcrisis leert dat de bomen niet tot in de hemel groeien. Er is een schijnwelvaart gecreëerd, die laat zien dat we te lang boven onze stand hebben geleefd. Door krediet in het systeem te pompen is een implosie door de overheid afgewend, met als gevolg een explosie van de begrotingstekorten. De crisis kan alleen worden opgelost door weer meer waarde aan het systeem toe te voegen. Is het niet juist zo dat de te lang volgehouden struisvogelpolitiek de problemen extra heeft versterkt?

Om de 'torens van Babel' tegen instorten te behoeden, dient in de toekomst aan risicomanagement meer aandacht te worden besteed.
De stroom van complexe causaliteiten, met schijnbare a-causaliteiten is de uitkristalisatie van de Negentropie en is de ordening van Informatie, waaruit indirect het "ongemanifesteerde" afgeleid kan worden, het is "verborgen" of zelfs bewust "geheim gehouden". Het "reflecteert" in de "materie".
In risk management, negentropy is the force that seeks to achieve effective organizational behavior and lead to a steady predictable state.

Ruud Oldenburg Speckles: Orde in Chaos (p. 20):
Misschien is het je wel eens opgevallen: als een laser op de muur schijnt, of op een stukje papier, lijken er allemaal kleine lichtpuntjes te ontstaan in en rondom de laser spot. Deze lichtpuntjes heten speckles. Aan het intensiteitpatroon van de laser kan het ontstaan ervan niet liggen, want als de laser iets verderop schijnt is er een ander patroon. Dus wat veroorzaakt deze speckles en wat nog veel belangrijker is: kun je ze nog ergens nuttig voor gebruiken?
Diffractie
Om uit te kunnen leggen waar speckles vandaan komen, zal ik eerst bij de basis moeten beginnen. De meeste van jullie zullen wel eens van diffractie gehoord hebben. Wanneer je twee golven hebt van dezelfde golflengte en die vallen op hetzelfde punt, dan tellen ze bij elkaar op. Als de twee golven volledig gelijk lopen (in fase), dan krijg je meer intensiteit, lopen ze precies uit fase, dan krijg je geen intensiteit (zie figuur 1). Bij licht kun je op deze manier mooie interferentiepatronen maken, waarmee onder andere de golflengte(s) van het licht te bepalen is.

Rupert Sheldrake: "Het is duidelijk dat de chaos vrouwelijk is en dat de schepping uit de chaos lijkt op de schepping uit de moederschoot: een allesomvattende potentialiteit die uit de duisternis te voorschijn komt."

Volgens Ervin Laszlo is het kwantumvacuüm de oerbron van geest en materie. Het concept ‘in-formatie’ van David Bohm wordt gebruikt om de structuur, de relaties tussen beide te beschrijven. Het begrip ‘in-formatie’ licht Ervin Laszlo in zijn boek Het Akasha-veld, Verbinding en geheugen in kosmos en bewustzijn (p. 67) toe. Sri Aurobindo: ‘Alles is bewustzijn (…). Op verschillende niveaus van zijn eigen manifestaties is dit universum een graduatie van bewustzijnsniveaus (p. 111)’.

Ervin Laszlo, boek Bezielde kosmos Nieuwe wetenschappelijke visie op leven en bewustzijn in het universum,
Inleiding: Dr. H.J. Witteveen (oud-minister van Financiën):
Wetenschappers komen tot het opmerkelijke inzicht dat het heelal een levend en samenhangend geheel is, een concept dat de herinnering oproept aan een oeroude visie die onderdeel was van alle traditionele beschavingen: die van een 'bezielde' kosmos. Dat beeld doet recht aan iets waar in deze moderne tijd weinig plaats voor was, zeker niet in de wetenschap. Ervin Laszlo is ervan overtuigd dat wij een deel zijn van de ander en van de natuur. Alleen zijn wij een bewust deel van de kosmos, een wezen waardoor de wereld zichzelf kan leren kennen. Dit inzicht is de basis voor een diep besef van de zin van ons leven en een goede richtingwijzer nu we op een belangrijk kruispunt staan in de geschiedenis van de mensheid.

Ervin Laszlo boek Het CHAOSPUNT de wereld op een tweesprong (p. 38):
De chaostheorie bewijst dat de evolutie van complexe systemen altijd wordt gekenmerkt door elkaar afwisselende perioden van stabiliteit en onevenwichtigheid, continuïteit en discontinuïteit, ordening en chaos.
Om de in het boek ‘het CHAOSPUNT de wereld op een tweesprong’ gesignaleerde vijf stuwende krachten van de chaos aan te pakken is een integrale zienswijze nodig. Om het dilemma van de alle met elkaar verbonden dilemma’s te doorbreken is, zoals Ervin Laszlo stelt, een nieuwe manier van denken nodig. Ervin Laszlo, maakt in zijn boek ‘het CHAOSPUNT de wereld op een tweesprong’ onderscheid tussen Mythos (Antieke filosofie), Theos, Logos en Holos.

De vervormingen van 'Creativethink en Zelforganisatie' ('Zelfgenezend vermogen en Zelfrealisatie') zijn 'Groupthink en Chaos':

Creativethink maakt het mogelijk de ongeordendheid van een systeem, de entropie te verminderen. Aan de hand van het '5D-concept en Ether-paradigma', de kwintessens is het mogelijk de ommekeer tot uitdrukking te brengen.

Ervin Laszlo schrijft in zijn boek Kwantum shift in het wereldbrein (p. 10):
Wij leven in een tijdsgewricht van bifurcatie waarin zich een fundamentele verandering in onze wereld voltrekt: een macroshift.
27: Bifurcatie doet zich onveranderlijk voor waar complexe systemen een onomkeerbare verandering ondergaan.
De evolutie van complexe biologische én maatschappelijke systemen verloopt via bifurcaties.

Een manier om naar het door Ervin Laszlo gesignaleerde vraagstuk te kijken is op basis van het fenomeen Groupthink van Irving Janis. Het lijkt er op dat de breed ingevoerde marktwerking door de overheid in de publieke sector de chaos eerder heeft doen toe dan afnemen. Een sector waar de problemen eerder groter dan kleiner zijn geworden is het onderwijs. Er is voor de gemakkelijkste weg gekozen. Door het stuur uit handen te geven los je geen problemen op. Marktdenken berust enkel op het principe van belonen en straffen. Het verdeelt de wereld in winners en losers. Wanneer je bereid bent het spel mee te spelen krijg je een beloning. Het heeft het probleem ‘Ieder voor zich en God voor ons allen’ alleen maar versterkt. Marktwerking is een eenzijdig door geld gestuurd mechanisme. Het mechanisme werkt ten koste van de geestelijke gezondheid.

Er zijn te veel politici die de zaken simplificeren, niet veel meer doen dan gebakken lucht verkopen. Door de eerder door de overheid gestimuleerde marktwerking valt er nu minder te besturen. Het jojo-effect, de slingerbeweging ontstaat omdat individuen graag bereid zijn het spel mee te spelen. Vaak optimaal inspelen op de mores van de group waartoe zij behoren.

Étienne de La Boétie behandelt de hamvraag waar komt die gehoorzaamheid vandaan. Dus waarom zijn mensen bereid het spel mee te spelen? Om de hokjesgeest in de maatschappij op te lossen is bewustzijnsverruiming nodig. De natuur streeft naar evenwicht. De blauwdruk, het Onkenbare, zorgt voor evenwicht tussen Ruimte en Materie. De balans van de ‘weegschaal’ ontstaat door tegenwicht. Het terugkoppelingsmechanisme maakt het mogelijk het evenwicht te herstellen. Maar feedback kan ook de onbalans versterken. Het is onze vrije wil die aan de integratie (synthese) cq. desintegratie, tussen het hemelse en het aardse (goed en kwaad, sturing geeft.

Projectie Lorenz Attractor, Lorenz-symmetrie:

Een attractor is een toestand die invariant is onder de dynamische vergelijkingen. Punten die in de buurt liggen gaan asymptotisch naar de attractor toe in de loop van de dynamische evolutie.
Om de dynamiek van biologische evolutieprocessen te beschrijven kan van de chaostheorie gebruik worden gemaakt.

In 1972 ontstond een 'biologische' vlinder (vlindereffect) van Edward Lorenz.

Ervin Laszlo boek Het CHAOSPUNT de wereld op een tweesprong (p. 39):
Later werd een aanzienlijke verscheidenheid van chaotische attractors ontdekt. Tot op zekere hoogte zijn ze van toepassing op alle complexe systemen, maar op levende systemen op de eerste plaats.
P. 141: Ervin Laszlo: Een dynamisch systeem – ongeacht of het is ontstaan in de natuur, in een samenleving of in computersimulaties – wordt beheerst door attractors. Zij bepalen het ‘fasenbeeld’, een weergave van de manier waarop het systeem zich in de loop van een tijdsperiode gedraagt.
Ervin Laszlo geeft op p. 145 van zijn boek CHAOSPUNT aggregatieniveaus (taxonomische rangen) van verschillende biologische systemen. De systemen op het hoogste niveau hebben als kenmerk, de grootste complexiteit gemeen.
Ervin Laszlo vergelijkt complexe systemen met de kruiskatalytische systemen van Ilya Prigogine.
P. 158: Voorts wijst zowel de chaostheorie als de theorie over complexe systemen op het bestaan van eenvoudige terugkoppelingslussen (feedback) die de fundamentele structuren en processen in de natuur organiseren tot de schitterende vormen die we in de biosfeer aantreffen.
P. 176: Refererend aan de algemene systeem- én de algemene chaostheorie maakt hij duidelijk wat het betekent om een kritische tweesprong te naderen: het chaospunt. We zijn dit omslagpunt al heel dicht genaderd – en dit betekent dat de dingen die wij doen, de dingen die elk individu doet, een doorslaggevend verschil kunnen maken.

Wim van den Dungen: Hoofdstuk Chaos 3.3. Fractale zelfgelijkvormigheid.
De wiskundige J.Bernoulli (1654 1705) liet op zijn grafsteen in de Kathedraal van Bazel een logaritmische spiraal beitelen met daaronder de tekst 'eadem mutata resurgo' ('niettegenstaande omgevormd zal ik onveranderd heropstaan'). Met grote bewondering had hij deze spiraal bestudeerd, en ze 'spira mirabilis' genoemd. Vooral het feit dat ze op elke schaal identiek blijft sprong velen in het oog (d.i. zelfgelijkvormigheid). Een rotatie van de spiraal met hoek µ doet de nieuwe functie van de initiële enkel slechts een exponentiële schaalfactor verschillen. Het verband tussen deze spiraal, de gulden snede & schoonheid ligt mathematisch voor het grijpen, zoals ook het verband tussen deze groeispiraal en veel levensprocessen (uitgedrukt in een tijdreeks zoals de getallen van Fibonacci).
Spiralen zijn de bouwstenen van het leven. De nucleus van elke levende cel bestaat uit een lange, spiraalachtig opgewonden structuur (DNA) die de code bevat die als bouwplan voor de groei van het organisme dient. Fossielen die 300 miljoen jaar oud zijn vertonen de spiraalvorm. De 'spira mirabilis' karakteriseert een ordelijk, stabiel systeem, gekenmerkt door een negatieve entropie. Het optimum (bereikt door de toename van de afstand van de punten tot het middelpunt) ligt op oneindig, waar de entropie nul is. De buitengewone ordelijkheid van de groeispiraal blijkt uit haar zelfgelijkvormigheid (of autosimilariteit), d.w.z. schaalonafhankelijkheid. De ordeningssleutel (de vergelijking) wordt niet door proportieveranderingen beïnvloed. Net zoals de gravitatiewet of het getal van Feigenbaum is er sprake van een universaliteit die voor wat de groeispiraal betreft geometrisch is.
Zelfgelijkvormigheid, symmetrie op elke schaal, recursie is ook typisch voor fractalen, wat suggereert ze met de ordening van complexiteit en chaos te maken hebben. Want turbulente (monsterachtige) vormen kunnen zelfgelijkvormigheid bevatten en dus ordelijker zijn dan men bij de eerste aanblik zou vermoeden. Fractalen zijn vormen van orde die schaalonafhankelijk zijn. In de natuur komen ze vaak voor (van schelp tot spiraalvormig melkwegstelsel). "Another fractal structure that has been elucidated by smallrange xray and neutron scattering is lignite, or 'brown coal'. Lignite is pervade by microscopic pores with a fractal inner surface. These pores and their surfaces are, of course, what makes 'active' coal active and interesting for air filters and other purifying application."

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk Chaos - Theos - Kosmos (p. 375):
Plato, het denkvermogen en de stof, de twee oorspronkelijke en eeuwige beginselen van het heelal waren, volkomen onafhankelijk van al het andere. Het eerstgenoemde was het alles tot leven brengende beginsel van het intellect, terwijl de chaos een vormloos vloeibaar beginsel was, zonder ‘vorm of zin’.

Plato's Ideeën wereld:
Plato verdeelde de werkelijkheid in twee zijnssferen, materie en geest met als schakel de ziel. Het Antahkarana, nous legt de virtuele verbinding tussen epithumia en thumos. Het zelfbewustzijn, dat meta-leren mogelijk maakt, kan als een recursiefproces worden opgevat. Het universum (universele quintessens) creëert een levend wezen dat in staat is zichzelf te aanschouwen en te reguleren. Het universum kijkt als het ware op een bewust niveau naar zichzelf. De in het brein, het geheugen opgeslagen informatie kan opnieuw worden geprojecteerd. We zijn aan onze eigen perceptie, het eigen perspectief overgeleverd. Het reflexieve ik, het zelfbewustzijn ondergaan we niet alleen als een ontologisch gegeven, maar veeleer als een fenomenologisch feit.

Platonische lichamen
Binnen een pentagoon kan een pentagram worden getekend. In het centrum van het pentagram ontstaat een nieuw pentagoon. Het recursieproces (iteratie) brengt de manifestatie van de zelfgelijkvormigheid tot uitdrukking.

Op aarde zal het onkenbare, ongemanifesteerde 1e Beginsel leven, een perpetuum mobile nooit worden gevonden, cq. kunnen worden gecreëerd. De bron van de blauwdruk van het heelal, van de innovatieve geestelijke structuur blijft verscholen.

Gerald Maurice Edelman (New York City, 1 juli 1929) is een Amerikaans bioloog, die de in 1972 de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde won voor z'n onderzoek naar en ontdekking van de chemische structuur van antilichamen (figuur links basisstuctuur).

Jan Koster vindt dat Gerald Edelman zelfs de huidige stand van zaken in de biologie verkeerd voorstelt. Het soort recursieve algoritmische patronen dat we in de taalstructuur aantreffen is verwant aan de fractalen die Benoit Mandelbrot begin jaren zeventig geïntroduceerd en bestudeerd heeft. Mandelbrot (1977) begreep meteen dat hij een soort wiskunde in handen had waarmee tal van aspecten van de levende natuur gemodelleerd kunnen worden. Die fractalen van Mandelbrot kwamen niet geheel uit de lucht vallen.

Reeds aan het begin van de vorige eeuw had de Poolse mathematicus Waclaw Sierpinski (1882-1969) een bepaald fractaal patroon voorgesteld dat sterk verwant is aan het soort recursie dat men in de natuurlijke taal aantreft. In de driehoeken van Sierpinski verdeelt men steeds een gelijkzijdige driehoek in kleinere driehoeken door de middens van de zijden te verbinden. Het idee van een driehoek die onderverdeeld is in andere driehoeken kan men voorts aantreffen in Plato’s dialoog de Timaeus, wat een belanrijke bron van inzicht en wijsheid was voor architecten en andere kunstenaars in de Middeleeuwen. Tot slot stelt hij de vraag: Wat zijn nu de concrete vooruitzichten voor een verdere integratie van natuur- en cultuurwetenschappen? Als we het gehele gebied van de cultuur overzien dan zijn er m.i. slechts kleine deelgebieden die op termijn voor unificatie met de natuurwetenschappen in aanmerking komen.

Het ‘boek Wat Darwin niet kon weten van Gerrit Teule biedt een uitstekend houvast om zowel de ‘binaire code' van machinetalen als het verschijnsel recursie toe te lichten. Gerrit Teule schrijft (p. 47): Je kunt een computer begrijpen op meer niveaus dan je op één hand kunt tellen.
48a: Hoe werkt dat dan, welke (natuur)wetten liggen hieraan ten grondslag? Hoe verloopt de interactie tussen het oerbewustzijn - als grondslag van al het bestaande – en de andere lagen (Energie en Materie?).
48b: Hoewel … in de oude Veda’s was al sprake van “de drie Guna’s”, van een Scheppende kracht, een Instandhoudende kracht en een Vernietigende kracht. Alleen hadden ze er nog geen mooie formule voor. Er ligt dus nog een onderzoeksterrein braak voor de liefhebbers.
249: Hoofdstuk Membranen en negatieve entropie
297: Deze ‘gelijkvormigheid op elke schaal’ is de wiskundige pendant van het bekende gezegde ‘zo boven, zo beneden’.
301: Ik ben er van overtuigd dat grote en kleine componisten hun nieuwe melodieën rechtstreeks schrijven vanuit hun eonische bronbewustzijn.
315: De bewustzijnsevolutie die in de theorie van Darwin ontbreekt, is nog lang niet ten einde. De mens is nog maar net tot zelfbewustzijn gekomen, en we hebben nog miljarden jaren voor de boeg.

(297) De wiskundige Benoît Mandelbrot stelt dat de werkelijkheid veel beter met zijn fractale geometrie kan worden beschreven. Het is net als met de telling van Pythagoras zeker een manier om op de complexe werkelijkheid grip te krijgen.

(301) Net als Gerrit Teule gaat het rapport ‘E i V’ uit van de veronderstelling dat de fractalformules als het ware ingebakken zijn in ons eonische geheugen, want onze eonen kennen deze formules van binnenuit, maar dan in een voor ons onbekende vorm van ‘eonische muziek’ (Dierenriem, Dodecaëder) en niet in de vorm van de wiskundige fractalformules.

Gerrit Teule start zijn gezichtspunt vanuit de hardware. Het rapport ‘E i V’ vertrekt daarentegen ook vanuit de 'mentale software' (Geert Hofstede), het 5D-concept, namelijk de doelmatige ordening van de informatievoorziening.

Jan Wicherink, boek Ontheemde Zielen Ontwaken, HOOFDSTUK 2, Chaostheorie (p. 26):
Chaostheorie toont aan dat ons universum op geen enkele wijze deterministisch is; het is daarentegen creatief en eeuwig in ontwikkeling. In de Griekse mythologie wordt chaos beschouwd als de kosmische kracht die vorm schept vanuit de leegte (chaino), vanuit het niets.
27: Chaostheorie heeft het bestaan ontdekt van een viertal basale kosmische attractoren: de punt, de cyclus, de torus en de vreemde attractor. We zullen niet ingaan op hun verschillen, maar willen vermelden dat een attractor het best omschreven kan worden als de kracht in de natuur die orde schept uit chaos. De chaos wordt aangetrokken tot de attractor en creëert een verborgen orde.
De vier typen attractoren werken door op ieder niveau van de werkelijkheid en creëren het universum vanuit chaos. De wereld is dus niet in zijn geheel bepaald door vaste fysische wetten zoals formeel wordt aangenomen, maar is zelforganiserend en de viervoudige attractoren organiseren haar.
28: De attractoren van de chaostheorie zetten het hele idee van oorzaak en gevolg op hun kop. Causaliteit is gebaseerd op de idee dat voor ieder effect een oorzaak moet bestaan in de tijd die voorafgaat aan het effect. In de chaostheorie is de attractor echter de oorzaak, de ongeziene kracht in de natuur die het effect, de gebeurtenissen uit zowel het verleden als uit het heden naar zich toe trekt. De attractoren in chaostheorie vormen de kracht die de Griekse filosoof Aristoteles entelechie (doelgerichtheid) noemde, het doel dat de gebeurtenissen naar zich toe trekt.
Terwijl causaal determinisme al onderuit gehaald werd door het onzekerheidsprincipe van de kwantumfysica in de kwantumwereld, werd het uiteindelijk definitief gevloerd door de chaostheorie! Chaostheorie stelt eenvoudigweg dat alle gebeurtenissen in de natuur chaotisch verlopen en dus onvoorspelbaar zijn. De fysische wetten kunnen alleen werken binnen vastgestelde grenzen waardoor ze ruimte krijgen voor creativiteit en spontaniteit. Oorzaak en gevolg zijn omgekeerd waarbij de fractal-attractor als de oorzaak de effecten naar zich toe trekt. De chaostheorie onderschrijft hiermee de idee dat het universum betekenis moet hebben.
57: De lege ruimte blijkt in het geheel niet leeg te zijn. Het fysieke vacuüm dat door de natuurkunde lange tijd als absoluut leeg werd beschouwd, is feitelijk oneindig vol. Het vacuüm bevat een overvloedige hoeveelheid energie, de nulpuntsenergie. Er bestaat een kosmische dans van energie die heen en weer gaat tussen de fysieke wereld en het nulpuntsveld (Eng: zero point field), een constante creatie en vernietiging van materie vanuit de leegte. De continue stroom van energie in en uit de materiële wereld lijkt op wat de Oosterse hindoeïstische kosmologie beschrijft als de kosmische dans van Shiva.
114: De ether-energie kan zich rangschikken in basale geometrische golfpatronen die genoemd zijn naar Plato - de Platonische lichamen - om zo materie te vormen. Bijna 2.500 jaar geleden schreef Plato dat de fysieke wereld opgebouwd is uit deze Platonische geometrische lichamen. Deze lichamen rangschikken zichzelf in wat de chaostheorie fractalpatronen noemt. Ze vormen een geweven matrix in de ruimte waarbij alle atomen en sterren onderling verbonden zijn. De schaalgrootte van de Platonische lichamen kan dan misschien verschillend lijken, de onderlinge verhoudingen blijven steeds dezelfde (volgens het hermetische principe ‘zo boven zo beneden’)
115: Als er geen liefde aanwezig zou zijn in de golven die de materie scheppen, zouden ze destructief interfereren, waardoor het universum in elkaar zou klappen tot een grote leegte. God is de Gkracht (Godkracht) in etherdynamica, de fractal-attractor in de chaostheorie, die alle golven naar het centrum trekt, waar alles Eén wordt.
178: De Phi-spiraal (Lorenz Attractor) beschrijft het oppervlak van de torus, het basiselement van de materie. Wanneer we de Phi-spiraal in de tetraëder plaatsen en deze langzaam laten ronddraaien en we schijnen vervolgens een licht vanachter de Phi-spiraal, dan zullen alle Hebreeuwse letters vanzelf verschijnen als schaduwen op de binnenwand van de tetraëder. Dus de Hebreeuwse letters van het alfabet zijn projecties van de Gulden snede-spiraal!
179: Het verhaal van Adam en Eva zou dus wel eens een verwijzing kunnen zijn naar de manier waarop de materiële wereld geconstrueerd wordt uit de ether! De val uit het paradijs begon toen de Eenheid van de Schepper, Zijn eeuwige bewustzijn, de ether, de eerste torusvorm voortbracht. De eerste stap in de schepping was tegelijkertijd de afscheiding van de Eenheid. De val uit het paradijs zou uitgelegd kunnen worden als de afscheiding van de Eenheid in de illusoire fysieke wereld van schijnbaar afgescheiden delen.

Ken Wilber geeft in zijn boek Integrale visie op p. 119 een kunstzinnige voorstelling van de spiraaldynamiek.

SisyPhus De MultiVersele Creatie door Negentropie in correlatie met de vier niveau's van de Ka-Ba-Lah.
Hoe kan ik dit nu in relatie zetten met de "zelforganisatie" van het DNA, dat wat de "Unieke Blauwdruk" van elk levend wezen maakt, dus ook de mens?
Als je wat weet van moleculaire structuren, dan besef je dat elke "molecuul", elke "atoom" allemaal "hologrammen" zijn met een Negentropie Zelf-Organisatie in een schijnbare inerte lage entropie. Als dat niet zo was, dan zou er geen "materiële wereld" zijn (zie: Ka-Ba-Lah: Malkuth). Het bewijs over de Fractals en de Lorentz-Attractoren is overduidelijk, als we deze twee begrippen gaan vervangen voor "ruimte" en "tijd". Een Fractal is een "stuk chaos", of te wel een "holografische plaatje" dat een "chaotisch deel" is van een "chaotisch geheel" is. Een Lorentz-Attractor is de divergentie en convergentie, dat het "holografische plaatje" steeds hervormd, middels het principe van de Negentropie (dus het "golfaspect", denk bijvoorbeeld aan het weer, het klimaat). Een "holografische plaatje" bevat alle informatie, dat de creatie reflecteert en op zich is altijd vertaalt een vaste structuur. Aangezien in de "absolute" oneindigheid niets beweegt, veranderd, en dus "Alles Omvat", het "bekende", het "onbekende" en het "ongekende", is elke Structuur de afgeleide van de "Ongemanifesteerde Creatie", en het is altijd Relatief ten opzichte van de Lage Entropie en de Negentropie. De continue "stroom" hiervan is altijd de "zelf-organisatie" (spanning) en is "oneindig". Dat is het "Trancedente-Immanente" hiervan. Het "Trancedentie" is de "convergentie" of te wel de "assemblage" van de "zelf-organisatie".
8 dimensies script : binnen 4 dimensies=buiten 4 dimensies:
6 dimensies imaginatie: binnen 3 dimensies=buiten 3 dimensies.
De "Immanentie" is de divergentie, of te wel "uitstraling", vanuit de "Alpha 3+ punt", dat in 9 dimensies altijd "tergelijktijd" geconvergeerd staat. Dat geldt voor ALLES. Dus: het "niets" is het "potentiëel" dat vaststaat in een "Alpha 3+", het staat vast, er gebeurd "niets". Anders gezegd, raar maar waar: het niets is een "TOTAAL ONEINDIG OBJECT". In het "niets" staan alle "verledens" en "toekomsten" vast en is dus een groot "absoluut heden" en staat in feite eeuwig "geconvergeerd-gedivergeerd" vast. Dus: alle "realiteiten", die dus "images" zijn, staan vast. Dat betekent, dat het "niets" "ALLES" is, waar alle "Onbekende en Ongekende Universa-Bellen" vaststaan. Dus, alle "scripts" staan vast, alle mogelijkheden "staan vast", in de Oneindigheid. Via het "continue zelf-organiserend principe", de Negentropie als "Chaos-Kosmos" in een "divergentie-convergentie" heeft de "Orthodoxe Wetenschap" een kolosale fout gemaakt en zelfs hogerop in de "Royal Society" hiërarchie: is fraudulent geweest, met betrekking tot de "Evolutie.-Theorie". Men heeft namelijk het (multidimensionele) "zelf-organiserende principe" weggelaten en het vervangen met "toeval" en de "Wet van de Sterkste" in termen van het aanpassingsvermogen van levensvormen in veranderende omstandigheden.

Entropie is de maat voor informatiedichtheid in een reeks gebeurtenissen. Informatie ontstaat als een gebeurtenis plaatsvindt waarvan vooraf onzeker was of deze daadwerkelijk zou gebeuren. In de informatietheorie wordt dit inzicht verder wiskundig uitgewerkt.

Rinnooy Kan kroonlid en voorzitter van de Nederlandse Sociaal-Economische Raad. Rinnooy Kan (inaugurele rede Daadkracht door draagvlak 25 augustustus 2006) onderkent het chaospunt, Onze traditie van eenheid in verdeeldheid: Voor Nederland-watchers zijn het verwarrende tijden. Wie Nederland van een afstand waarneemt, ziet een land dat zijn evenwicht verloren heeft. De ooit door Baudelaire bezongen cultuur van ‘luxe, calme et volupté’ lijkt wel verworden te zijn tot een cultuur van onzekerheid, ontevredenheid en onverdraagzaamheid. Etc. Wie zijn toekomst in dit kleine Europese land onvoorspelbaarder acht dan ooit tevoren, heeft gelijk. Maar onze problemen zijn oplosbaar. Het kan alleen door het creëren van authentiek nieuw zelfvertrouwen, van een breed gevoel dat de inwoners van Nederland meer dan voldoende zijn geëquipeerd om aan een inherent steeds onvoorspelbaarder toekomst het hoofd te kunnen bieden. Dat is de feitelijke betekenis van het ideaal van de ‘weerbare burger’ die dankzij een voortdurend proces van onderwijs en scholing zijn weg kan blijven vinden in een veranderende wereld, en die zich op de omslagpunten van zijn levensloop gesteund weet door een modern systeem van sociale zekerheid.

Joy Mills boek Leven in Vrijheid, p. 17: Zoals we in de esoterische filosofie weten, is bewustzijn het voornaamste. Men zegt dat het proces van chaos naar kosmos voert. Nu is chaos niet verwarring of wanorde. De oorspronkelijke betekenis van “chaos” is dat het een afgrond is, een leegte – een leegte die volheid is.
19: De centrale bedoeling van de Geheime Leer het bewustzijn van binnenuit te transformeren, zodat de kosmos met grotere nauwkeurigheid de ordenende beginselen van de chaos weergeeft. Onze scheppingsmythen vormen een weerspiegeling van dat wat we van onszelf vinden. Ze geven vorm aan ons wereldbeeld.
21: In elke cultuur vinden we rituelen en ceremonieën die een spiegel zijn van de kosmische ordening.

H.P. Blavatsky De Geheime Leer Deel I, (p. x): Het is misschien wenselijk om ondubbelzinnig te verklaren dat de in deze delen voorkomende leringen, hoe fragmentarisch en onvolledig ook, noch uitsluitend behoren tot de Hindoe-, de Zoroastrische, de Chaldeeuwse of de Egyptische religie, noch ook tot het Boeddhisme, de Islam, de Joodse leer of het Christendom. De Geheime Leer is de kern van alle. De verschillende religieuze stelsels zijn aanvankelijk daaruit voortgekomen en worden nu opnieuw verenigd met hun oorspronkelijke beginsel, waaruit ieder mysterie en dogma is gegroeid en zich heeft ontwikkeld en verstoffelijkt.

Anna Lemkow boek Het Heelheid Principe. Hoofdstuk 20. Orde te midden van chaos, (p. 387):
De Theosofische Vereniging legt geen dogma’s op, maar wijst naar de bron van eenheid achter alle verschillen.
P. 388: Dit is de overtuiging die ten grondslag ligt aan de Chinese visie op verandering zoals die voorkomt in de I Ching. De kosmische dynamiek is nooit alleen maar willekeurig of blind of mechanisch maar, integendeel, vormt een uitdrukking van een innerlijke wet; bovendien is de innerlijke wet niet een blinde, mechanische, deterministische wet, maar een levende en intelligente. Het is een wetmatigheid die bevorderlijk is voor het samengaan van noodzakelijkheid en creativiteit in de natuur en in het menselijk leven, individueel en collectief; een wetmatigheid die vooruitgang op alle niveaus naar een hogere vorm van leven toestaat en bevordert. Zij bracht deze zeer fundamentele wet in verband met de wet van “karma”. We hebben de leer van karma besproken, en ook de chaos-theorie van de wetenschap, die een aantal opmerkelijke parallellen met karma vertoont.
P. 390: Anders – dat wil zeggen, als we de uitdaging en de gelegenheid niet te baat nemen – zullen we een teruggang ondergaan door middel van dezelfde kosmische wetten.

Creativethink ('Atoom en Levensatoom', Creativiteit en Innovatie, Wet van harmonie, Kunst)

Roger Scruton (Volkskrant 14 juni 2008): Ook het onderwijs is in de ban van het instrumentele denken. Er wordt gedacht dat onderwijs nuttig moet zijn voor het kind. Een misvatting zegt Scruton die voortkomt uit het denken van de Amerikaanse filosoof John Dewey die pleitte voor child centred learning. (In Nederlands onderwijsjargon heet dat: ‘de leerling centraal’.) Scruton: ‘Maar het onderwijs is er helemaal niet voor het kind. Het is precies andersom: het kind is er voor het onderwijs.’

Van Bijsterveldt gaat voor topvakmanschap (16 februari 2011)
Mbo'ers kunnen de komende jaren rekenen op meer uren onderwijs en betere begeleiding. Daar investeert het kabinet €150 miljoen in. Mbo-studenten krijgen meer onderwijstijd en betere examens. De doorstroom vmbo-mbo-hbo wordt bevorderd door sterkere inzet op het vm2 traject en de vakcolleges. Verder verdwijnt het mbo 1 en komt er de nieuwe Entreeopleiding voor jongeren zonder vooropleiding. Dat is een greep uit het actieplan 'Focus op Vakmanschap 2011-2015' dat minister Marja van Bijsterveldt (Onderwijs) vandaag naar de Tweede Kamer heeft gezonden.

Niet geschoten is altijd mis (Daan Hoogwegt Trouw 28 april 2009)
Marja van Bijsterveldt, staatssecretaris van het ministerie van onderwijs, cultuur en wetenschap, trok van dertig maart tot en met drie april door het land om de nieuwste schimmel in het onderwijs te promoten. Op zichzelf een niet onaardige poging om de puberjeugd bij de samenleving te betrekken, maar de manier waarop heeft me alleszins verbaasd.
Met grote trots galmden de woorden uit Marja’s kleine mondje: “Met de maatschappelijke stage heeft u goud in handen.” Hiermee wordt de verwachting gewekt dat onze staatssecretaris, in samenwerking met haar kornuiten, het wiel opnieuw heeft uitgevonden. Nog nooit is het eerder vertoond dat de leerling zo betrokken werd bij de maatschappij. De maatschappij dat ben jij! Maar met deze uitspraak loopt onze Marja hard tegen de lamp. Was het niet haar eigen ministerie dat op de website verklaarde: “De maatschappelijke stage is niet nieuw”?

De zotheid van professor Balkenende (Volkskrant 25) maart 2011
Balkenende betoogt dat vroeger of de overheid, of het bedrijfsleven, of maatschappelijke verbanden verantwoordelijk waren, maar dat er nu eerder sprake is van én-én: alleen samen kunnen de instituties de problemen van deze tijd – innovatie, duurzaamheid, klimaat, energie, voedselzekerheid, mensenrechten – het hoofd bieden. Het CDA-geluid is voor een goed verstaander wel hoorbaar: waarden zijn belangrijk in de nieuwe wereldordening zoals die door Balkenende wordt geschetst, en de overheid en het bedrijfsleven moeten het samen rooien.
Commentaar: Individuele, deelbelangen van bedrijven stroken niet zonder meer met collectieve belangen. Het probleem is juist dat de politiek, door de in Nederland-breed ingevoerde marktwerking, de ‘hybride’ bril juist heeft afgezet. De overheid (staat) is deel van het probleem geworden en vooralsnog niet van een zichtbare oplossing.

Mede op basis van de boeken van Ervin Laszlo gaat het rapport ‘E i V’ er vanuit dat uiteindelijk een integratie van representaties (’5D-concept en Ether-paradigma’) van grenswetenschappers uitsluitsel zal geven. Toeval wordt door de chaostheorie in een ander licht geplaatst. Uitgangspunt is vooralsnog dat het perspectief van de Chaostheorie, met inbegrip van Amor fati (Liefde voor het lot), de ontbrekende schakel is van de Algemene relativiteitstheorie. Net als ‘Aether en Ether’ in de theosofie zijn het ’5D-concept en Ether-paradigma’ de twee kanten van dezelfde medaille.

Het Ether-paradigma en het 5D-concept worden naast elkaar gebruikt en zijn beide een 5Ddenkraam. Het Ether-paradigma heeft als vertrekpunt de materie, elektromagnetisme, QED en de relatieve ether van René Meijer. Het 5D-concept belicht de 5e Dimensie vanuit een filosofisch perspectief. Het is net als met Geest en Lichaam, hemel en aarde, Zo boven, Zo beneden, top down en bottom up, deductief en inductief. Het zijn de twee complementaire kanten van een medaille, die beide de kwintessens tot uitdrukking brengen. Absoluut en relatief, uiterste objectivering en uiterste subjectivering zijn de beide polen van de éne werkelijkheid. Of met andere woorden het Ether-paradigma begint bij 4 en eindigt bij 5 en het 5D-concept begint bij 5 en eindigt bij 4.

Marcel Messing boek van levensboom tot kruis (p. 15): Er is een oerspanning tussen worden en zijn, tussen schepping en schepsel, tussen de boom van kennis van goed en kwaad en de boom van leven. Zolang de hand van begeerte die oerpanning niet verstoort, wordt alles in het bewustzijn als eenheid ervaren, zijn alle tegendelen in volmaakte harmonie.
Lezing Marcel Messing: Wie de wereldheerschappij wil verwerven moet eerst zorgen dat de vrije wil van de mens aan banden wordt gelegd, dat ze niet meer zelf kunnen denken en niet meer zelfbewust handelen. Hun plan is eveneens duidelijk; ons manipuleren door middel van desinformatie. De desinformatie bevindt zich vaak niet op die plaatsen waar men ze zou vermoeden.

Wim van den Dungen Levensboom (Sepher Yetzirah):
Dit betekent dat Tetragrammaton een 'universele sleutel tot creativiteit' is. Een 'getetragrammatoniseerd' bewustzijn is een 'Goddelijk bewustzijn'.
Zelfs het Pisces-tijdperk is tijdelijk ... Hoe voorzag Christus daarin ? Door over een terugkomst te spreken. Hierdoor wordt de universele liefdesgeest losgemaakt van het tijdelijk karakter eigen aan de tijdperkenleer zelf (Yah & Christus zijn tijdelijke 'Namen' voor hetzelfde, n.l. YHVH). Tetragrammaton incarneert in alle tijdperken. Telkens in andere gestalten (dan Yah, dan Christus, dan Aquarius). Aan het einde van het tijdperk komt er immers steeds een 'nieuwe wet' (waardoor de 'cyclus' van de Wijsheid zich voltooit).
Indien we 'sepher' met ruimte en 'sephar' met tijd vergelijken, dan betreft 'sippur' (of 'communicatie') de 'quintessense' of 'vijfde dimensie'. Aan de vierdimensionale 'kubus' van het Aardse bestaan wordt een vijfde hyper-dimensie toegevoegd. De spirituele dimensie gaat over de 'nominale' empirisch-formele werkelijkheid heen. Ze veronderstelt een intuïtieve aanschouwing van Kosmos die enkel gegeven is zodra het intellect volledig begrijpt waarom & hoe het principe van het niet-weten (agnosia) het gehele rationele gebeuren doordringt. Nà zich op deze wijze te hebben geledigd, groeit de Wijsheid als een permanent bewustzijn van de voorschijn van het vele in het licht van de impliciete éénmakende horizon (de Demiurg). De Wijsheid drukt zich uit in een Magister (Binah) waarin de scheppingsvoorwaarden begrijpbaar neergeslagen worden.
Verder behandelt Abraham de fundamenten van de qabalistische cosmologie. Daarin wordt de Kosmos 'meetbaar' d.m.v. 5 dimensies : 4 'nominale' of 'fysieke' dimensies (waardoor de 'elementale' werkelijkheid gestalte krijgt) en één 'meta-nominale' of 'metafysisch-spirituele' dimensie (die de quintessens eigen aan het 'zuiver levend kennen' -Daath optimaal- 'subtiel' waarneembaar maakt).
Enkel wanneer de gehele Daath-cyclus bewust kan doorlopen worden is het mogelijk voorbij goed & kwaad te gaan en door te stoten tot de essentie van Kether (Zijn Licht). Enkel dan is het mystiek visioen mogelijk. De Daath-cyclus toont aan dat de gevorderde qabalist zichzelf rechtop plaatst & wel zo dat zijn hoofd boven de hemel (goed) reikt & zijn voeten onder de hel (kwaad) op een bodemloze bodem staan. Enkel dan is een 'zuivere', 'quintessentiële' levende kennis mogelijk. Dan kan de 'verlichte' mens de 'verlichtende taak' uitvoeren & 't convenant tussen God & mens in Malkuth realiseren (zodat de 'gevallen dochter' op de Troon van 't Begrip plaats neemt & de Edenische toestand hersteld wordt).

Tetrasomia de Klassieke Leer van de Elementen en hun Rotatie
In beginsel zijn er binnen de Hermetische leer maar twee elementen, Vuur en Water. Lucht ontstaat als intermediair en verbindend Element tussen beide uitersten en tegenpolen. Hieruit vormt zich de Elementaire drieëenheid Vuur-Lucht-Water. De droge en daarmee fixerende eigenschap van Aarde verleent uiteindelijk de articulering c.q. definitie van, en daarmee het onderscheid tussen, deze drie Elementen als oerideeën. Aarde staat daarom voor ’’het bewustzijn’’ an sich.
Deze oorsprong van drie in plaats van vier en later vijf Elementen vinden we ook als de (A:M:SH). In het oudste qabbalistische geschrift, de ‘’Sepher Yetzirah’’. de Letter Alef (Lucht), Mem (Water) en Shin (Vuur) worden de Drie Moeders genoemd die de krachten van ‘’Tohu’’, de Chaos vormen, het noodzakelijk contrast op de achtergrond van de ordenende kracht van God (zie ook het bij deze tekst geplaatste overzicht).

Arjan Knop Waarom verdween het Tetragrammaton uit het gewone taalgebruik van de Joden?
Tot slot zal een verklaring gegeven worden voor het verdwijnen van het Tetragrammaton uit het alledaagse taalgebruik van de Joden, terwijl het daarentegen floreerde in de Joodse mystiek en in de 'magische literatuur'. Deze verklaring zal, na weerlegging van de 'oude standpunten', berusten op het feit dat de naam juist te krachtig was om zomaar door iedereen gebruikt te worden. Niet de beschuldiging van magisch misbruik ligt aan de basis van het verdwijnen van het Tetragrammaton (om het zo af te schermen), maar juist het feit dat de naam zo'n grote kracht bezat dat iedereen daar uiterst voorzichtig mee moest omspringen. De mogelijkheid tot gebruik van de naam werd hiermee benadrukt in plaats van ontkend. Dit raakt uiteraard weer aan de heiligheid van God en de mogelijkheid om Gods kracht te manipuleren. Hoe de precieze verhoudingen daarin zijn, zal door onderzoek duidelijk gemaakt worden.

<< vorige || volgende >>

Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 8233 keer bekeken.